บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
ง่ะ หายใจไม่ออก
มาถึงก็บ่นเลยเว้ย
พิมพ์ไม่ออกเลย สมองช๊อตตต
เมื่อกี้ดันไปเจอเรื่องทำร้ายจิตใจเข้า
หมดกัน จะอัพอะไรลืมไปหมดแล้ว
เอาเป็นว่า
จะเลิกคิดมาก
เรื่องที่เปลี่ยนไปแล้ว
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าใครจะไม่รักเรา
ไม่ว่าใครจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
จำใส่ใจไว้มากมาก
ว่าไม่มีใครอยู่ด้วยได้ตลอดไปหรอก
กับคนที่นิสัยน่าเบื่อแบบนี้น่ะ
นิสัยไม่น่าคบก็ต้องทำใจ
ปล. ยูไดสักวันอุ้มคงเลิกคิดมากเรื่องนี้ได้ซะที
ปล. เพื่อนค๊าบบบ ขอโทษที่พูดเรื่องเดิม ๆ ให้ฟังอีกแล้ว
เมิงคงเบื่อกรูเหลือเกินแล้ว กรูยังเบื่อตัวเองเลย ทน ๆ หน่อยนะ
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
ง่ะ หายใจไม่ออก
มาถึงก็บ่นเลยเว้ย
พิมพ์ไม่ออกเลย สมองช๊อตตต
เมื่อกี้ดันไปเจอเรื่องทำร้ายจิตใจเข้า
หมดกัน จะอัพอะไรลืมไปหมดแล้ว
เอาเป็นว่า
จะเลิกคิดมาก
เรื่องที่เปลี่ยนไปแล้ว
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าใครจะไม่รักเรา
ไม่ว่าใครจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
จำใส่ใจไว้มากมาก
ว่าไม่มีใครอยู่ด้วยได้ตลอดไปหรอก
กับคนที่นิสัยน่าเบื่อแบบนี้น่ะ
นิสัยไม่น่าคบก็ต้องทำใจ
ปล. ยูไดสักวันอุ้มคงเลิกคิดมากเรื่องนี้ได้ซะที
ปล. เพื่อนค๊าบบบ ขอโทษที่พูดเรื่องเดิม ๆ ให้ฟังอีกแล้ว
เมิงคงเบื่อกรูเหลือเกินแล้ว กรูยังเบื่อตัวเองเลย ทน ๆ หน่อยนะ
อยู่ดีดีก็อยากอัพได
ไดอารี่ที่เป็นชีวิตประจำวัน
เอาเป็นว่าระหว่างที่อยู่ระยอง
ก็จะอัพเรื่องที่คิดที่เจอไปเรื่อย ๆ
สงสัยจะไปอ่านเรื่องชาวบ้านเค้าเยอะ
ก็เลยนึกอยากอัพบ้าง บ้าดีว่ะ
ตอนนี้วางแผนใหญ่ (แล้วหรอ)
จะไปอัมพวากับผองเพื่อน เอาแล้วเราจะอาละวาดกัน
เนื่องจากเมื่อคืนสัญญากับแต้งก์ไว้ว่าจะหาที่พักให้
ไม่ต้องห่วง
แต่กว่าจะตื่นก็บ่ายแล้วคับ
ลืมทุกอย่างจนมาเล่นเนตถึงได้นึกออก
หาไปเรื่อย ก็ได้มา
โทรถามกันหลาย ๆ คน ทุกคนโอ
ก็โอ เอาที่นี่แหละ ขี้เกียจหาที่อื่นแระ
ตื่นเต้นดีเพราะไม่เคยหาที่พักเองให้ตัวเอง
เหอะเหอะ เคยแต่หาให้คนอื่นเค้า
คิดอยู่หลายทีว่าจะอัพเรื่องที่ชะอำดีไหม
คิดไปคิดมาก็อัพหน่อยละกัน
เหอะเหอะ ความทรงจำดีดี มึน ๆ งง ๆ
เพราะช่วงก่อนไป สภาพจิตย่ำแย่มาก
ถึงขนาดอยากไปทะเลตอนหน้าฝนตกหนัก ๆ
โทรหาเพื่อนชวนกันสด ๆ
มันก็โอเค ว่าง่าย
หนึ่งอาทิตย์ให้หลังก็ไปกันเลย เร็วมาก
ไปแบบไม่มีแผนใด ๆ ทั้งสิ้น
ไปถึงได้การต้อนรับด้วยฝนตก
แต่เพราะ อาการที่ดีขึ้นตามลำดับ
ทำให้ไม่อยากจะอุดอู้อยู่แต่บนห้อง
ลงไปเดินตากฝน เลยตัดสินใจซื้อชุดกันฝนถูก ๆ
แล้วเดินดูของกินไปเรื่อย
รอจนฝนหยุดก็ไปนั่ง
ริมหาด ปล่อยใจกันแล้วถึงกลับขึ้นห้อง
ปล่อยใจไปประมาณ 2 ชม. อะไร ๆ ก็ดีขึ้นเยอะ
บางทีการเก็บอะไรไว้คนเดียว
อย่างที่ชอบทำ เป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจแย่จริง ๆ
เหอะเหอะ
สุดท้ายลงมาชายหาดอีกตอนกลางคืน
กะนั่งชิวแต่ป่าวหรอกยุงจะหาม
บวกกับไอ้กวางจะอ้วกเลยต้องกลับห้องกัน
ถ่ายรุปเล่นบนห้องจนจะบ้า
ถ่ายไม่ลืมหูลืมตา
เยอะจนเป็นร้อยรูป กรูจะบ้า
วันที่สองตื่นแต่เช้าเพราะโทรศัพท์แม่
แม่ถามอยู่ไหน
อยู่บ้านเพื่อนที่เพชรบุรี
เหอเหอ แม่เข้าใจว่า ถ. เพชรบุรี
แต่ที่จริง จ. เพชรบุรีแม่
เอาเป็นว่าโกหกแค่ครึ่งเดียว ไม่บาปมาก
เดินกันไปกินโจ๊กร้อน ๆ กับโอวัลติน
ได้ฟิลมากมาก
มางานนี้สมใจอยาก
กลับมาก็ไปกินพิซซ่าและไปสยาม
หาบีกะพี่ปอย
แต่ไปถึงปรากฏว่าเป็นบีกะปุ๊ก
เดินสักพักก็ไปเล่นเกมส์ตู้ สตายเวลาอุ้มว่าง
เล่นไป 4 เกมส์
ลูกตาแทบจะทะลัก
ตัดสินใจเดินไปฝั่งสยามเซ็น
น่ากัวมากคับ ผีเสื้อแดงวิ่งกันทั่วห้างเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงข้ามไปเหมือนกัน
เหยียบเท้าเข้าไปปุป
หงุดหงิดทันที รู้สึกหน้าเหมือนจวัก
เหอะเหอะ ละเอาไว้ไม่อยากพูดถึง เดี๋ยวแรง
ข้ามกลับมาฝั่งสแควไปโตโยต้ากะบี
เล่นถ่ายรูปกันไปหลายอยู่ จนเริ่มเบื่อ
โทรหาพี่ปอย อยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยไปหา
คุยแปปเดียวก็ต้องกลับ
พร้อมอวยพรพี่ปอยให้โชคดีกันต่อไป
แล้วก็กลับบ้านกะบี
ยาวจริง ๆ ว่ะได
พอจะสั้นก็สั้นซะ
พอจะยาวก็ยาวเชียว ความพอดีมีไหมคับอุ้ม
เอาเป็นว่าถ้าต่อไปนึกอะไรได้จะมาอัพอีกเรื่อย ๆ
กลับมาทำให้ไดอารี่เป็นไดอารี่ซะที เนอะ ยูได
ปล.เพิ่งมารู้ว่านิโกตายตอนวันที่จะกลับระยอง เหมือนจะเข้มแข็งไม่ร้องไห้
แต่ป่าวเลย มะยมโทรมาเท่านั้นแหละ ไหลเป็นทางไปเป็นชั่วโมงเลย
ปล. กลับไปอ่านไดเก่า ๆ ของตัวเองแล้วทำให้คิดถึงยูไดขึ้นมาเยอะ ๆ
ปล. อีก 1 เดือนก็จะวันเกิดยูไดซะที กลับมาอายุเท่ากันอีกรอบ คิดถึงยูได
จะมีใครคิดถึงเหมือนอุ้มบ้าง คงไม่มีแล้วมั้งยูได โดนประเทศอื่นเค้าเอาไปแล้ว เหอะเหอะ
ปล. คิดถึงพี่ปอยกะ บ.บี ไม่รู้เมื่อไหร่จะเจออีก ไม่ค่อยได้คุยด้วย
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
ง่ะ หายใจไม่ออก
มาถึงก็บ่นเลยเว้ย
พิมพ์ไม่ออกเลย สมองช๊อตตต
เมื่อกี้ดันไปเจอเรื่องทำร้ายจิตใจเข้า
หมดกัน จะอัพอะไรลืมไปหมดแล้ว
เอาเป็นว่า
จะเลิกคิดมาก
เรื่องที่เปลี่ยนไปแล้ว
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าใครจะไม่รักเรา
ไม่ว่าใครจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
จำใส่ใจไว้มากมาก
ว่าไม่มีใครอยู่ด้วยได้ตลอดไปหรอก
กับคนที่นิสัยน่าเบื่อแบบนี้น่ะ
นิสัยไม่น่าคบก็ต้องทำใจ
ปล. ยูไดสักวันอุ้มคงเลิกคิดมากเรื่องนี้ได้ซะที
ปล. เพื่อนค๊าบบบ ขอโทษที่พูดเรื่องเดิม ๆ ให้ฟังอีกแล้ว
เมิงคงเบื่อกรูเหลือเกินแล้ว กรูยังเบื่อตัวเองเลย ทน ๆ หน่อยนะ
อยู่ดีดีก็อยากอัพได
ไดอารี่ที่เป็นชีวิตประจำวัน
เอาเป็นว่าระหว่างที่อยู่ระยอง
ก็จะอัพเรื่องที่คิดที่เจอไปเรื่อย ๆ
สงสัยจะไปอ่านเรื่องชาวบ้านเค้าเยอะ
ก็เลยนึกอยากอัพบ้าง บ้าดีว่ะ
ตอนนี้วางแผนใหญ่ (แล้วหรอ)
จะไปอัมพวากับผองเพื่อน เอาแล้วเราจะอาละวาดกัน
เนื่องจากเมื่อคืนสัญญากับแต้งก์ไว้ว่าจะหาที่พักให้
ไม่ต้องห่วง
แต่กว่าจะตื่นก็บ่ายแล้วคับ
ลืมทุกอย่างจนมาเล่นเนตถึงได้นึกออก
หาไปเรื่อย ก็ได้มา
โทรถามกันหลาย ๆ คน ทุกคนโอ
ก็โอ เอาที่นี่แหละ ขี้เกียจหาที่อื่นแระ
ตื่นเต้นดีเพราะไม่เคยหาที่พักเองให้ตัวเอง
เหอะเหอะ เคยแต่หาให้คนอื่นเค้า
คิดอยู่หลายทีว่าจะอัพเรื่องที่ชะอำดีไหม
คิดไปคิดมาก็อัพหน่อยละกัน
เหอะเหอะ ความทรงจำดีดี มึน ๆ งง ๆ
เพราะช่วงก่อนไป สภาพจิตย่ำแย่มาก
ถึงขนาดอยากไปทะเลตอนหน้าฝนตกหนัก ๆ
โทรหาเพื่อนชวนกันสด ๆ
มันก็โอเค ว่าง่าย
หนึ่งอาทิตย์ให้หลังก็ไปกันเลย เร็วมาก
ไปแบบไม่มีแผนใด ๆ ทั้งสิ้น
ไปถึงได้การต้อนรับด้วยฝนตก
แต่เพราะ อาการที่ดีขึ้นตามลำดับ
ทำให้ไม่อยากจะอุดอู้อยู่แต่บนห้อง
ลงไปเดินตากฝน เลยตัดสินใจซื้อชุดกันฝนถูก ๆ
แล้วเดินดูของกินไปเรื่อย
รอจนฝนหยุดก็ไปนั่ง
ริมหาด ปล่อยใจกันแล้วถึงกลับขึ้นห้อง
ปล่อยใจไปประมาณ 2 ชม. อะไร ๆ ก็ดีขึ้นเยอะ
บางทีการเก็บอะไรไว้คนเดียว
อย่างที่ชอบทำ เป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจแย่จริง ๆ
เหอะเหอะ
สุดท้ายลงมาชายหาดอีกตอนกลางคืน
กะนั่งชิวแต่ป่าวหรอกยุงจะหาม
บวกกับไอ้กวางจะอ้วกเลยต้องกลับห้องกัน
ถ่ายรุปเล่นบนห้องจนจะบ้า
ถ่ายไม่ลืมหูลืมตา
เยอะจนเป็นร้อยรูป กรูจะบ้า
วันที่สองตื่นแต่เช้าเพราะโทรศัพท์แม่
แม่ถามอยู่ไหน
อยู่บ้านเพื่อนที่เพชรบุรี
เหอเหอ แม่เข้าใจว่า ถ. เพชรบุรี
แต่ที่จริง จ. เพชรบุรีแม่
เอาเป็นว่าโกหกแค่ครึ่งเดียว ไม่บาปมาก
เดินกันไปกินโจ๊กร้อน ๆ กับโอวัลติน
ได้ฟิลมากมาก
มางานนี้สมใจอยาก
กลับมาก็ไปกินพิซซ่าและไปสยาม
หาบีกะพี่ปอย
แต่ไปถึงปรากฏว่าเป็นบีกะปุ๊ก
เดินสักพักก็ไปเล่นเกมส์ตู้ สตายเวลาอุ้มว่าง
เล่นไป 4 เกมส์
ลูกตาแทบจะทะลัก
ตัดสินใจเดินไปฝั่งสยามเซ็น
น่ากัวมากคับ ผีเสื้อแดงวิ่งกันทั่วห้างเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงข้ามไปเหมือนกัน
เหยียบเท้าเข้าไปปุป
หงุดหงิดทันที รู้สึกหน้าเหมือนจวัก
เหอะเหอะ ละเอาไว้ไม่อยากพูดถึง เดี๋ยวแรง
ข้ามกลับมาฝั่งสแควไปโตโยต้ากะบี
เล่นถ่ายรูปกันไปหลายอยู่ จนเริ่มเบื่อ
โทรหาพี่ปอย อยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยไปหา
คุยแปปเดียวก็ต้องกลับ
พร้อมอวยพรพี่ปอยให้โชคดีกันต่อไป
แล้วก็กลับบ้านกะบี
ยาวจริง ๆ ว่ะได
พอจะสั้นก็สั้นซะ
พอจะยาวก็ยาวเชียว ความพอดีมีไหมคับอุ้ม
เอาเป็นว่าถ้าต่อไปนึกอะไรได้จะมาอัพอีกเรื่อย ๆ
กลับมาทำให้ไดอารี่เป็นไดอารี่ซะที เนอะ ยูได
ปล.เพิ่งมารู้ว่านิโกตายตอนวันที่จะกลับระยอง เหมือนจะเข้มแข็งไม่ร้องไห้
แต่ป่าวเลย มะยมโทรมาเท่านั้นแหละ ไหลเป็นทางไปเป็นชั่วโมงเลย
ปล. กลับไปอ่านไดเก่า ๆ ของตัวเองแล้วทำให้คิดถึงยูไดขึ้นมาเยอะ ๆ
ปล. อีก 1 เดือนก็จะวันเกิดยูไดซะที กลับมาอายุเท่ากันอีกรอบ คิดถึงยูได
จะมีใครคิดถึงเหมือนอุ้มบ้าง คงไม่มีแล้วมั้งยูได โดนประเทศอื่นเค้าเอาไปแล้ว เหอะเหอะ
ปล. คิดถึงพี่ปอยกะ บ.บี ไม่รู้เมื่อไหร่จะเจออีก ไม่ค่อยได้คุยด้วย
ช่วงเวลาของการคิดถึง
"หมาดำ"
ไม่ว่าจะทำอะไรหรอดูอะไร
ก็ดูจะคิดถึงไปหมด
คิดนึกย้อนไปถึงเรื่องต่าง ๆ นา ๆ
ไม่มีนิโกแล้ว
รู้แล้วว่า "ไม่มี" แล้วอีกต่อไป
สักพักก็คงจะดีขึ้น
เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง
ต่อไปก็ไม่ต้องห่วง
ต่อไปจะไม่ได้ต้องคอยให้ยา
หรืออาบน้ำหรือตัดขนใครแล้ว
คิดถึงที่สุดเลย
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
ง่ะ หายใจไม่ออก
มาถึงก็บ่นเลยเว้ย
พิมพ์ไม่ออกเลย สมองช๊อตตต
เมื่อกี้ดันไปเจอเรื่องทำร้ายจิตใจเข้า
หมดกัน จะอัพอะไรลืมไปหมดแล้ว
เอาเป็นว่า
จะเลิกคิดมาก
เรื่องที่เปลี่ยนไปแล้ว
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าใครจะไม่รักเรา
ไม่ว่าใครจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
จำใส่ใจไว้มากมาก
ว่าไม่มีใครอยู่ด้วยได้ตลอดไปหรอก
กับคนที่นิสัยน่าเบื่อแบบนี้น่ะ
นิสัยไม่น่าคบก็ต้องทำใจ
ปล. ยูไดสักวันอุ้มคงเลิกคิดมากเรื่องนี้ได้ซะที
ปล. เพื่อนค๊าบบบ ขอโทษที่พูดเรื่องเดิม ๆ ให้ฟังอีกแล้ว
เมิงคงเบื่อกรูเหลือเกินแล้ว กรูยังเบื่อตัวเองเลย ทน ๆ หน่อยนะ
อยู่ดีดีก็อยากอัพได
ไดอารี่ที่เป็นชีวิตประจำวัน
เอาเป็นว่าระหว่างที่อยู่ระยอง
ก็จะอัพเรื่องที่คิดที่เจอไปเรื่อย ๆ
สงสัยจะไปอ่านเรื่องชาวบ้านเค้าเยอะ
ก็เลยนึกอยากอัพบ้าง บ้าดีว่ะ
ตอนนี้วางแผนใหญ่ (แล้วหรอ)
จะไปอัมพวากับผองเพื่อน เอาแล้วเราจะอาละวาดกัน
เนื่องจากเมื่อคืนสัญญากับแต้งก์ไว้ว่าจะหาที่พักให้
ไม่ต้องห่วง
แต่กว่าจะตื่นก็บ่ายแล้วคับ
ลืมทุกอย่างจนมาเล่นเนตถึงได้นึกออก
หาไปเรื่อย ก็ได้มา
โทรถามกันหลาย ๆ คน ทุกคนโอ
ก็โอ เอาที่นี่แหละ ขี้เกียจหาที่อื่นแระ
ตื่นเต้นดีเพราะไม่เคยหาที่พักเองให้ตัวเอง
เหอะเหอะ เคยแต่หาให้คนอื่นเค้า
คิดอยู่หลายทีว่าจะอัพเรื่องที่ชะอำดีไหม
คิดไปคิดมาก็อัพหน่อยละกัน
เหอะเหอะ ความทรงจำดีดี มึน ๆ งง ๆ
เพราะช่วงก่อนไป สภาพจิตย่ำแย่มาก
ถึงขนาดอยากไปทะเลตอนหน้าฝนตกหนัก ๆ
โทรหาเพื่อนชวนกันสด ๆ
มันก็โอเค ว่าง่าย
หนึ่งอาทิตย์ให้หลังก็ไปกันเลย เร็วมาก
ไปแบบไม่มีแผนใด ๆ ทั้งสิ้น
ไปถึงได้การต้อนรับด้วยฝนตก
แต่เพราะ อาการที่ดีขึ้นตามลำดับ
ทำให้ไม่อยากจะอุดอู้อยู่แต่บนห้อง
ลงไปเดินตากฝน เลยตัดสินใจซื้อชุดกันฝนถูก ๆ
แล้วเดินดูของกินไปเรื่อย
รอจนฝนหยุดก็ไปนั่ง
ริมหาด ปล่อยใจกันแล้วถึงกลับขึ้นห้อง
ปล่อยใจไปประมาณ 2 ชม. อะไร ๆ ก็ดีขึ้นเยอะ
บางทีการเก็บอะไรไว้คนเดียว
อย่างที่ชอบทำ เป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจแย่จริง ๆ
เหอะเหอะ
สุดท้ายลงมาชายหาดอีกตอนกลางคืน
กะนั่งชิวแต่ป่าวหรอกยุงจะหาม
บวกกับไอ้กวางจะอ้วกเลยต้องกลับห้องกัน
ถ่ายรุปเล่นบนห้องจนจะบ้า
ถ่ายไม่ลืมหูลืมตา
เยอะจนเป็นร้อยรูป กรูจะบ้า
วันที่สองตื่นแต่เช้าเพราะโทรศัพท์แม่
แม่ถามอยู่ไหน
อยู่บ้านเพื่อนที่เพชรบุรี
เหอเหอ แม่เข้าใจว่า ถ. เพชรบุรี
แต่ที่จริง จ. เพชรบุรีแม่
เอาเป็นว่าโกหกแค่ครึ่งเดียว ไม่บาปมาก
เดินกันไปกินโจ๊กร้อน ๆ กับโอวัลติน
ได้ฟิลมากมาก
มางานนี้สมใจอยาก
กลับมาก็ไปกินพิซซ่าและไปสยาม
หาบีกะพี่ปอย
แต่ไปถึงปรากฏว่าเป็นบีกะปุ๊ก
เดินสักพักก็ไปเล่นเกมส์ตู้ สตายเวลาอุ้มว่าง
เล่นไป 4 เกมส์
ลูกตาแทบจะทะลัก
ตัดสินใจเดินไปฝั่งสยามเซ็น
น่ากัวมากคับ ผีเสื้อแดงวิ่งกันทั่วห้างเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงข้ามไปเหมือนกัน
เหยียบเท้าเข้าไปปุป
หงุดหงิดทันที รู้สึกหน้าเหมือนจวัก
เหอะเหอะ ละเอาไว้ไม่อยากพูดถึง เดี๋ยวแรง
ข้ามกลับมาฝั่งสแควไปโตโยต้ากะบี
เล่นถ่ายรูปกันไปหลายอยู่ จนเริ่มเบื่อ
โทรหาพี่ปอย อยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยไปหา
คุยแปปเดียวก็ต้องกลับ
พร้อมอวยพรพี่ปอยให้โชคดีกันต่อไป
แล้วก็กลับบ้านกะบี
ยาวจริง ๆ ว่ะได
พอจะสั้นก็สั้นซะ
พอจะยาวก็ยาวเชียว ความพอดีมีไหมคับอุ้ม
เอาเป็นว่าถ้าต่อไปนึกอะไรได้จะมาอัพอีกเรื่อย ๆ
กลับมาทำให้ไดอารี่เป็นไดอารี่ซะที เนอะ ยูได
ปล.เพิ่งมารู้ว่านิโกตายตอนวันที่จะกลับระยอง เหมือนจะเข้มแข็งไม่ร้องไห้
แต่ป่าวเลย มะยมโทรมาเท่านั้นแหละ ไหลเป็นทางไปเป็นชั่วโมงเลย
ปล. กลับไปอ่านไดเก่า ๆ ของตัวเองแล้วทำให้คิดถึงยูไดขึ้นมาเยอะ ๆ
ปล. อีก 1 เดือนก็จะวันเกิดยูไดซะที กลับมาอายุเท่ากันอีกรอบ คิดถึงยูได
จะมีใครคิดถึงเหมือนอุ้มบ้าง คงไม่มีแล้วมั้งยูได โดนประเทศอื่นเค้าเอาไปแล้ว เหอะเหอะ
ปล. คิดถึงพี่ปอยกะ บ.บี ไม่รู้เมื่อไหร่จะเจออีก ไม่ค่อยได้คุยด้วย
ช่วงเวลาของการคิดถึง
"หมาดำ"
ไม่ว่าจะทำอะไรหรอดูอะไร
ก็ดูจะคิดถึงไปหมด
คิดนึกย้อนไปถึงเรื่องต่าง ๆ นา ๆ
ไม่มีนิโกแล้ว
รู้แล้วว่า "ไม่มี" แล้วอีกต่อไป
สักพักก็คงจะดีขึ้น
เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง
ต่อไปก็ไม่ต้องห่วง
ต่อไปจะไม่ได้ต้องคอยให้ยา
หรืออาบน้ำหรือตัดขนใครแล้ว
คิดถึงที่สุดเลย
นิโก ตายแล้ว
ข่าวร้ายที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา
ดวงใจของอุ้มจากอุ้มไปแล้ว
บิวตี้ฟูล ไลฟ์
ไม่ไหวแล้วครับ
แก้มจะปริ
วินส์อีกแล้ว ทำให้เพ้ออีกแล้ว
โอ๊ย ๆๆ เฮ ริว เคะ
อุ้มจะตายแล้วครับ
เหอเหอ
it's the beautiful life
จะขาดใจตายเพราะวงนี้แล้วคับ
ยูไดช่วยด้วย โอ๊ย ๆๆ ขาอุ้มติดไปทางโน้นข้างนึงแล้ว
ดึงกลับทีคร๊าบบบ
ตอนนี้ที่ระยองหนาวมากกกกก (ตอนกลางคืน)
อากาศดีจนไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลย
แต่ว่าวันนี้รู้ข่าวดีอีกเรื่อง
เทอมนี้เรียนแค่ 2 วัน พฤหัสกะศุกร์
คิกคิก เป็นอะไรที่เหมาะสมลงตัวดีมากมาก
จะได้อยู่ระยองนานนาน
ขอให้ต่อไป ชีวิตเป็นแบบ Beautiful life ด้วยเทอด
สาธุ
ยูได ก็ต้องเป็นแบบ Beautiful life เหมือนกันเน้~
โอ๊ยยยยย
เป็นเชื่ยอะไรมากไหมค๊าบบบ
เมิงก็เครียดกูก็เครียด
เบื่อแล้วนะ พอเหอะ
เมื่อไหร่เมิงกะกูถึงจะกลับมาเป็นผู้เป็นคนซะที
กลับมาซะทีเหอะ
กูรู้เมิงเหนื่อย
แต่กูก็เหนื่อย
เมิงเบื่อ กูก็เบื่อ
เมิงเกลียดตัวเอง กูก็เกลียดตัวเอง
เมิงกะกู เมื่อไหร่ถึงจะหลุดซะทีว่ะ
แล้วทำไมกูต้องมานั่งน้ำตาคลอเพราะเจ็บใจด้วยว่ะ
พอได้แล้ว
กลับมากันซะที
เลิกคิดมาก ฟุ้งซ่าน
รู้ว่าทำยาก แต่สักวันเมิงกะกูคงจะทำได้
กูหวังว่าอยากนั้น
*********************
ไดหน้านี้หยาบคาย
เพราะจะได้ทำให้ตัวเองจำใส่ใจไว้มากมาก
หยุดทุกสื่ง ซะที
เหอะเหอะ
ท่าทางจะบ้าไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ปล. ช่วงนี้ติดฟิกกะติดเพื่อนงอมแงม
ติดเพลงของซาซ่า
ความผิดติดตัวช้านนนน
เหอะเหอะ
ไม่ใช่ว่าเนื้อเพลงโดนแต่ดนตรีมันเพราะ
ชอบ ฟังอยู่ได้ไม่มีเบื่อเป็นสิบ ๆ รอบ
ตอนนี้ติด Novel จริง ๆ จัง ๆ
อ่านแล้วก็ติด อย่างไม่น่าเชื่อ
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิกที่เป็นตัวนักร้องเท่าไหร่
เบื่อ มันดีไหมว่ะเนี่ย
ไม่อยากเห็นใครคู่ใครแล้ว
ขอจิ๊นเองดีกว่าไม่เอาหน้าพวกนั้นแล้ว
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องหายใจทิ้ง
ทำตัวไร้ประโยชน์ไปวัน ๆ เบื่อมากมาก
เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรให้ทำซะทีเน้อ
เบื่อตัวเองแล้ว
ปวดตัวด้วย ปวดไปหมด
สงสัยว่านอนเยอะไป
กระดูกเลยพลอยประท้วงไปด้วย
เฮ้อ........
ชีวิตวันนี้ไม่มีประโยชน์จิง ๆ
ช่วงนี้อากาศเย็นด้วย
พอรู้สึกถึงลมเย็น ๆ ก็อยากจะไปเที่ยวเหนือ
ปีนี้อยากไปปายมากมาก
แต่คงต้องอดใจรอไปต้นปีหน้าแทน
หวังว่าคงได้ไปตามที่อยาก
ง่ะ หายใจไม่ออก
มาถึงก็บ่นเลยเว้ย
พิมพ์ไม่ออกเลย สมองช๊อตตต
เมื่อกี้ดันไปเจอเรื่องทำร้ายจิตใจเข้า
หมดกัน จะอัพอะไรลืมไปหมดแล้ว
เอาเป็นว่า
จะเลิกคิดมาก
เรื่องที่เปลี่ยนไปแล้ว
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ไม่ว่าใครจะไม่รักเรา
ไม่ว่าใครจะเปลี่ยนไปแค่ไหน
สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
จำใส่ใจไว้มากมาก
ว่าไม่มีใครอยู่ด้วยได้ตลอดไปหรอก
กับคนที่นิสัยน่าเบื่อแบบนี้น่ะ
นิสัยไม่น่าคบก็ต้องทำใจ
ปล. ยูไดสักวันอุ้มคงเลิกคิดมากเรื่องนี้ได้ซะที
ปล. เพื่อนค๊าบบบ ขอโทษที่พูดเรื่องเดิม ๆ ให้ฟังอีกแล้ว
เมิงคงเบื่อกรูเหลือเกินแล้ว กรูยังเบื่อตัวเองเลย ทน ๆ หน่อยนะ
อยู่ดีดีก็อยากอัพได
ไดอารี่ที่เป็นชีวิตประจำวัน
เอาเป็นว่าระหว่างที่อยู่ระยอง
ก็จะอัพเรื่องที่คิดที่เจอไปเรื่อย ๆ
สงสัยจะไปอ่านเรื่องชาวบ้านเค้าเยอะ
ก็เลยนึกอยากอัพบ้าง บ้าดีว่ะ
ตอนนี้วางแผนใหญ่ (แล้วหรอ)
จะไปอัมพวากับผองเพื่อน เอาแล้วเราจะอาละวาดกัน
เนื่องจากเมื่อคืนสัญญากับแต้งก์ไว้ว่าจะหาที่พักให้
ไม่ต้องห่วง
แต่กว่าจะตื่นก็บ่ายแล้วคับ
ลืมทุกอย่างจนมาเล่นเนตถึงได้นึกออก
หาไปเรื่อย ก็ได้มา
โทรถามกันหลาย ๆ คน ทุกคนโอ
ก็โอ เอาที่นี่แหละ ขี้เกียจหาที่อื่นแระ
ตื่นเต้นดีเพราะไม่เคยหาที่พักเองให้ตัวเอง
เหอะเหอะ เคยแต่หาให้คนอื่นเค้า
คิดอยู่หลายทีว่าจะอัพเรื่องที่ชะอำดีไหม
คิดไปคิดมาก็อัพหน่อยละกัน
เหอะเหอะ ความทรงจำดีดี มึน ๆ งง ๆ
เพราะช่วงก่อนไป สภาพจิตย่ำแย่มาก
ถึงขนาดอยากไปทะเลตอนหน้าฝนตกหนัก ๆ
โทรหาเพื่อนชวนกันสด ๆ
มันก็โอเค ว่าง่าย
หนึ่งอาทิตย์ให้หลังก็ไปกันเลย เร็วมาก
ไปแบบไม่มีแผนใด ๆ ทั้งสิ้น
ไปถึงได้การต้อนรับด้วยฝนตก
แต่เพราะ อาการที่ดีขึ้นตามลำดับ
ทำให้ไม่อยากจะอุดอู้อยู่แต่บนห้อง
ลงไปเดินตากฝน เลยตัดสินใจซื้อชุดกันฝนถูก ๆ
แล้วเดินดูของกินไปเรื่อย
รอจนฝนหยุดก็ไปนั่ง
ริมหาด ปล่อยใจกันแล้วถึงกลับขึ้นห้อง
ปล่อยใจไปประมาณ 2 ชม. อะไร ๆ ก็ดีขึ้นเยอะ
บางทีการเก็บอะไรไว้คนเดียว
อย่างที่ชอบทำ เป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจแย่จริง ๆ
เหอะเหอะ
สุดท้ายลงมาชายหาดอีกตอนกลางคืน
กะนั่งชิวแต่ป่าวหรอกยุงจะหาม
บวกกับไอ้กวางจะอ้วกเลยต้องกลับห้องกัน
ถ่ายรุปเล่นบนห้องจนจะบ้า
ถ่ายไม่ลืมหูลืมตา
เยอะจนเป็นร้อยรูป กรูจะบ้า
วันที่สองตื่นแต่เช้าเพราะโทรศัพท์แม่
แม่ถามอยู่ไหน
อยู่บ้านเพื่อนที่เพชรบุรี
เหอเหอ แม่เข้าใจว่า ถ. เพชรบุรี
แต่ที่จริง จ. เพชรบุรีแม่
เอาเป็นว่าโกหกแค่ครึ่งเดียว ไม่บาปมาก
เดินกันไปกินโจ๊กร้อน ๆ กับโอวัลติน
ได้ฟิลมากมาก
มางานนี้สมใจอยาก
กลับมาก็ไปกินพิซซ่าและไปสยาม
หาบีกะพี่ปอย
แต่ไปถึงปรากฏว่าเป็นบีกะปุ๊ก
เดินสักพักก็ไปเล่นเกมส์ตู้ สตายเวลาอุ้มว่าง
เล่นไป 4 เกมส์
ลูกตาแทบจะทะลัก
ตัดสินใจเดินไปฝั่งสยามเซ็น
น่ากัวมากคับ ผีเสื้อแดงวิ่งกันทั่วห้างเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงข้ามไปเหมือนกัน
เหยียบเท้าเข้าไปปุป
หงุดหงิดทันที รู้สึกหน้าเหมือนจวัก
เหอะเหอะ ละเอาไว้ไม่อยากพูดถึง เดี๋ยวแรง
ข้ามกลับมาฝั่งสแควไปโตโยต้ากะบี
เล่นถ่ายรูปกันไปหลายอยู่ จนเริ่มเบื่อ
โทรหาพี่ปอย อยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยไปหา
คุยแปปเดียวก็ต้องกลับ
พร้อมอวยพรพี่ปอยให้โชคดีกันต่อไป
แล้วก็กลับบ้านกะบี
ยาวจริง ๆ ว่ะได
พอจะสั้นก็สั้นซะ
พอจะยาวก็ยาวเชียว ความพอดีมีไหมคับอุ้ม
เอาเป็นว่าถ้าต่อไปนึกอะไรได้จะมาอัพอีกเรื่อย ๆ
กลับมาทำให้ไดอารี่เป็นไดอารี่ซะที เนอะ ยูได
ปล.เพิ่งมารู้ว่านิโกตายตอนวันที่จะกลับระยอง เหมือนจะเข้มแข็งไม่ร้องไห้
แต่ป่าวเลย มะยมโทรมาเท่านั้นแหละ ไหลเป็นทางไปเป็นชั่วโมงเลย
ปล. กลับไปอ่านไดเก่า ๆ ของตัวเองแล้วทำให้คิดถึงยูไดขึ้นมาเยอะ ๆ
ปล. อีก 1 เดือนก็จะวันเกิดยูไดซะที กลับมาอายุเท่ากันอีกรอบ คิดถึงยูได
จะมีใครคิดถึงเหมือนอุ้มบ้าง คงไม่มีแล้วมั้งยูได โดนประเทศอื่นเค้าเอาไปแล้ว เหอะเหอะ
ปล. คิดถึงพี่ปอยกะ บ.บี ไม่รู้เมื่อไหร่จะเจออีก ไม่ค่อยได้คุยด้วย
ช่วงเวลาของการคิดถึง
"หมาดำ"
ไม่ว่าจะทำอะไรหรอดูอะไร
ก็ดูจะคิดถึงไปหมด
คิดนึกย้อนไปถึงเรื่องต่าง ๆ นา ๆ
ไม่มีนิโกแล้ว
รู้แล้วว่า "ไม่มี" แล้วอีกต่อไป
สักพักก็คงจะดีขึ้น
เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง
ต่อไปก็ไม่ต้องห่วง
ต่อไปจะไม่ได้ต้องคอยให้ยา
หรืออาบน้ำหรือตัดขนใครแล้ว
คิดถึงที่สุดเลย
นิโก ตายแล้ว
ข่าวร้ายที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา
ดวงใจของอุ้มจากอุ้มไปแล้ว
การดำเนินชีวิต
ได้ยินมาว่า
"ถ้าเหงา ก็ให้อยู่กับตัวเองให้มากขึ้น"
เหงา ก็ต้องอยู่กะตัวเองคนเดียวให้ชิน
สักวันก็คงจะเลิกเหงาไปเอง
รู้สึกการใช้ชีวิตของตัวเอง
เป็นไปอย่างไร้จุดหมายมากมาก
มีเพื่อน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะทำให้ดีขึ้น
เพราะคิดอะไรที่ยึดติดมากเกินไป
เลยทำให้ยังล่องลอยกับสิ่งที่เปลี่ยนไป
และสิ่งที่ยึดติดที่หายไป
พอเวลาผ่านไป ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ
ถึงจะไม่เคยรู้สึก แต่มันก็เป็นไปทีละนิด
จนวันนึงที่รู้สึกถึงได้รู้ว่า
สิ่งที่ยึดไว้มันหายไปแล้ว
และไม่ว่าจะคิดยังไง
ตัวเองก็ยังจะต้องพยายามทำใจ
และอยู่ต่อไปอย่างมีความสุขต่อไปให้ได้
แค่ตอนนี้ ล่องลอย พล่าเบลอ ก็เท่านั้น
ไม่เข้าใจว่าตอนนี้อะไรกันแน่ที่แปลกไป
ระหว่างตัวเราที่แปลกแยกหรือรอบข้างที่เปลี่ยนไป
แต่ถึงจะคิดให้หัวแตกยังไง
ก็ยังคงจะคิดไม่ออกอยู่ดี
โตจนรู้อะไรมากมายแล้ว
คิดเป็น ทุกเรื่อง
เพียงแต่สมองมันยังไม่รับในตอนนี้ก็เท่านั้น
ยิ่งนับวันก็ยิ่งไม่เข้าใจ
สักวันเมื่อผ่านไปแล้ว
แล้วหันหลังกลับมามอง
จะเห็นเรื่องนี้เป็นแค่เรื่องไร้สาระก็ตาม
แต่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นเรื่องที่ผ่านไปได้ง่าย ๆ เลยสักนิด
ชีวิตนี่ยากจริง ๆ เลย
ปล.นิโกรป่วยหนัก แต่ไม่นานก็จะหายดี
~* SaraPaN *~&~* I-WaP *~
