Storythai

หลับยาว
วันนี้หลับยาวมากมาก
เมื่อคืนนอน ห้าทุ่มนิด
ตื่นจริง ๆ จัง ๆ อีกทีตอนบ่ายสาม
ประมาณ 15 ชม. ได้
เหอะเหอะ หลับยาวทดแทนเมื่อสองวันที่ผ่านมา



เมื่อวันศุกร์ไปกินดื่มกับเพื่อน
กว่าจะแบกสังขารอันน้อยนิดถึงบ้านก็ตีสอง
จัดของด้วยความเบลอไปได้สักพักก็หลับ
และตื่นขึ้นมาอีกทีหกโมงครึ่ง
ไปอัมพวา



กว่าจะไปถึงได้ก็เล่นเอาแทบตาย
เพราะหลงเข้าไปอยู่ในเมืองลับแล
หาทางไปไม่ถูก
ไอ้คนที่ไปเป็นก็ดันไปคันเดียวกัน
เอาไอ้คนที่ไปไม่ถูกมารวมกัน
รู้ตัวอีกทีอยู่ราชบุรีแล้ว
อยากจะบ้า แผนที่ ที่เอาไปก็ช่วยได้มากเหลือเกิ๊น





ไปถึงด้วยความทุลักทุเล เหนื่อยแสนเหนื่อย
เข้าบ้านพัก เก็บของแล้วออกไปเดินเล่นกัน





ก็บ้าเดินกันซะเหนื่อย คนก็เยอะสุด ๆ
แต่สนุก ได้ดูเค้าคั่วเม็ดกาแฟด้วย
โรงงานนรกมาก ๆ คิดว่ากำลังโม่ปูนกันอยู่ซะอีก
เหอะเหอะ




ของกินที่นี่ถูก อร่อย
ไม่มีเวลาไหนที่รู้สึกหิวเลยสักนิด


หกโมงครึ่งร่องเรือชมหิ้งห้อย
นานจริง ๆ นั่งจนเมื่อยตูดไปหมด
มาถึงก็เดินหาของกินแล้วกลับที่พัก



นั่งเล่นกีร์ต้า นั่งคุย
นั่งฟังเรื่องพิซซ่ากับพี่วัต
เหอะเหอะ อย่างกับละคร
จนง่วง ตีสามกว่าก็เข้านอน ปิดบ้าน



หลับ ตื่นอีกที หกโมงเช้า เอ๋อ ๆ ขึ้นมาใส่บาตร
กินน้ำเต้าหู้ ปาท๋องโก๋ แล้วก็เข้านอนกะโจ้ โดยมีเอ๋ยตามมาทีหลัง
ส่วนแต้งกะแอมป์หน้าด้าน นอนตรงตั่งหน้าบ้านให้คนมอง
พิซซ่ากับพี่วัต ก็นอนกันอีกห้อง
ตื่นมาอีกที 11 โมง อาบน้ำและเดินหาของกิน (อีกแล้ว)
นั่งกินกาแฟโบราณร้านโปรด
แล้วก็กลับกัน




ไปทริปนี้สนุกมากครับ
ทำตัวติดโจ้เป็นเงาเลยครับ
ไม่รู้เพื่อนคนอื่นงอนป่าว คงไม่หรอกเนอะ

โจ้ แอมป์ แต้งก์ เอ๋ย พิซซ่า และพี่วัต
เสียดายเพื่อนที่ไม่ได้มา คงมันกว่านี้
ถ้ามากันเยอะ ๆ ไม่เป็นไร
คราวหน้ากลางธันวา หรือต้นว่ะ
ต่อด้วยเขาใหญ่ครับเพื่อน




งานนี้จบลงด้วยดี ได้ความประทับใจเพียบ


รักพวกเมิงจังเลยว่ะ
อยู่ด้วยแล้วลืมเรื่องบ้า ๆ ไปหมดเลย
คลายเครียดได้ดีจริง ๆ



ปล.ใกล้วันเกิดยูไดแล้ว ฮิ้ว ๆๆๆ