Storythai

ฟุ้ง~~~


ทำไมถึงไม่ฟุ้งซ่านอย่างนี้ว่ะ
คิดทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในหัว
คิดมาก คิดนำความเป็นจริง
คิดอะไรเว่อ ๆ แล้วสุดท้ายก็เหม่อลอย




กลายเป็นคนชอบเหม่อ คิดโน่นนี่ไปเรื่อย ๆ
ฟุ้งซ่าน ไร้สาระ
เบื่อตัวเองว่ะ





ตอนนี้รู้สึกตัวเองเริ่มเข้าโหมดระบบป้องกันตัวเอง
กลับไปเป็น ม.3 ตอนปลาย ม.4 ต้น ๆ
แล้วก็เป็นมากกว่าเดิมด้วยซะอีก
ปิดกั้น ไม่เอา ยึดติด หนีไปอยู่กับโลกของตัวเอง






ไม่อยากไปไหนที่ไม่มีคนที่รักเรา
อยากอยู่แต่กับคนที่รักเรามากมาก
คนที่คอยตามใจ เอาใจ เอาใจใส่
คนที่ไม่ขัด ไม่ด่าว่า เข้าใจ แล้วรับได้กับสิ่งที่เป็น





ถึงจะรู้ว่าสิ่งนั้นมันไม่ยั้งยืน เหมือนหลอกตัวเอง
ถึงจะรั้งไว้ให้นานเท่าไหร่
แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่ดี






อยากจะฟุ้งอยู่ในโลกที่สวยงาม
ที่มีแต่ความสุขอย่างนี้ ตลอดไป