แพ้
ตอนนี้เป็นช่วงที่หลงเกย์อย่างหนัก
หนักมากเกินไป
แพ้ทางทุกอย่าง
เพื่อนสาวที่เคยหลง
ตอนนี้ก็กลับมาหลงอีกมากมาย
กลายเป็นแม่นางต้องคำสาปไปแล้ว
ผู้ชายดีดีไม่ชอบ
ไม่ได้ชอบเพราะรู้ว่ามันเป็นเกย์
แต่ซะส่วนใหญ่จะชอบไปก่อน แล้วมารู้เอาทีหลังทุกที
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เรียกว่าเป็นแม่นางต้องคำสาปได้ไง
สงสัยกรรมจะตามสนอง
ที่ไปเคยขัดขวางคนเค้าจะรักกัน
เลยกลายเป็นอย่างนี้
ใครก็ได้อโหสิให้หน่อยเหอะ
เบื่อที่จะหลงพวกนี้เต็มทน
ได้แต่กรี๊ด ๆ มัน
อยากจะบ้า
หรือที่จริงแล้ว จะชอบ pretty boy
อาจจะมีส่วนแต่นั้นก็ไม่ทั้งหมด
เฮ้อ ........
แล้วนี่สงสัยจะเก็บกดจริง ๆ เลยเอาเรื่องนี้มาอัพไดเนี่ย
เฮ้อ ...... ชีวิตแม่งเศร้าว่ะ กรูละเบื่อ
ตอนนี้รายงานก็ยังไม่ได้ทำ
มัวแต่มานั่งบ้า จิตตก ฟุ้งซ่านอยู่นี่เนี่ย
กรูจะรอดไหมว่ะ รายงาน
แต่ถึงยังไง
ในบรรดาคนที่ชอบจะไปเบี่ยงแบนยังไงก็ช่างเหอะ
ขอคนเดียว อย่าเป็นเลยนะ คงไม่ต้องเอ่ยนามผู้ชายคนนั้น
เอาเป็นว่าเพจนี้ไร้สาระที่สุด
มาบ่นเรื่องที่เก็บกดจริง ๆ
กรรมจริง ๆ กรู
ปล. ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีด้วยเถอะ
ไม่อยากให้เป็นปีหมูซวยแบบนี้อีกแล้ว
คนบ้าอะไร จิตตกมาได้ครึ่งปี กรูละเบื่อตัวเอง
เฮ้อ...........
แพ้
ตอนนี้เป็นช่วงที่หลงเกย์อย่างหนัก
หนักมากเกินไป
แพ้ทางทุกอย่าง
เพื่อนสาวที่เคยหลง
ตอนนี้ก็กลับมาหลงอีกมากมาย
กลายเป็นแม่นางต้องคำสาปไปแล้ว
ผู้ชายดีดีไม่ชอบ
ไม่ได้ชอบเพราะรู้ว่ามันเป็นเกย์
แต่ซะส่วนใหญ่จะชอบไปก่อน แล้วมารู้เอาทีหลังทุกที
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เรียกว่าเป็นแม่นางต้องคำสาปได้ไง
สงสัยกรรมจะตามสนอง
ที่ไปเคยขัดขวางคนเค้าจะรักกัน
เลยกลายเป็นอย่างนี้
ใครก็ได้อโหสิให้หน่อยเหอะ
เบื่อที่จะหลงพวกนี้เต็มทน
ได้แต่กรี๊ด ๆ มัน
อยากจะบ้า
หรือที่จริงแล้ว จะชอบ pretty boy
อาจจะมีส่วนแต่นั้นก็ไม่ทั้งหมด
เฮ้อ ........
แล้วนี่สงสัยจะเก็บกดจริง ๆ เลยเอาเรื่องนี้มาอัพไดเนี่ย
เฮ้อ ...... ชีวิตแม่งเศร้าว่ะ กรูละเบื่อ
ตอนนี้รายงานก็ยังไม่ได้ทำ
มัวแต่มานั่งบ้า จิตตก ฟุ้งซ่านอยู่นี่เนี่ย
กรูจะรอดไหมว่ะ รายงาน
แต่ถึงยังไง
ในบรรดาคนที่ชอบจะไปเบี่ยงแบนยังไงก็ช่างเหอะ
ขอคนเดียว อย่าเป็นเลยนะ คงไม่ต้องเอ่ยนามผู้ชายคนนั้น
เอาเป็นว่าเพจนี้ไร้สาระที่สุด
มาบ่นเรื่องที่เก็บกดจริง ๆ
กรรมจริง ๆ กรู
ปล. ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีด้วยเถอะ
ไม่อยากให้เป็นปีหมูซวยแบบนี้อีกแล้ว
คนบ้าอะไร จิตตกมาได้ครึ่งปี กรูละเบื่อตัวเอง
เฮ้อ...........
อนาคต
ตอนนี้คำคำนี้น่ากลัวที่สุด
พอปีสี่ก็ต้องเรียนจบ
พอเรียนจบก็ต้องคิดต่ออีกว่าจะทำอะไรต่อ
จะทำงานหรือว่าจะเรียนต่อ
ถ้าทำงานแล้วจะทำอะไร
หลายอย่างที่ต้องคิดอีกมากมาย
อนาคตคือสิ่งที่ทำให้เราสูญเสียบางอย่างไป
ทำไมนะ คนเราก็มี 24 ชั่วโมงเหมือน ๆ กัน
แต่มันช่างมีความแตกต่างกันมากเหลือเกิน
กับคนที่ยึดติดแบบอุ้ม
คำว่าอนาคตหรือความเปลี่ยนแปลง
จึงเป็นสิ่งที่น่ากลัวเหลือเกิน
แต่ถึงยังไงก็ต้องยอมรับให้ได้
ถึงรู้ว่าจากนี้ไป อาจจะต้องใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว
ถึงจะต้องอดทนและยอมรับให้ได้
แต่ยังไง มันก็ยากและทำให้เสียใจอยู่ดี
เพราะเป็นคนที่ยึดติด
เพราะเป็นคนที่ไม่เอาใคร
เพราะเป็นคนที่ปิดกั้น
ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตามที
จากนี้ไป อุ้มก็ต้องพยายามยืนให้ได้ด้วยตัวเองซะที
การอยู่แต่กับเพื่อนที่รัก
การหนีสิ่งที่เลวร้ายแล้วกลับไปหาเพื่อน
ต่อไปก็ต้องพยายามไม่หนี
ต่อไปจะต้องยิ้มให้ได้เวลาที่เจอกับเพื่อน
จะพยามยามไม่งอแง
ไม่เอาแต่ใจตัวเอง
ไม่คอยเอาแต่พึ่งคนอื่น
เพราะเมื่อวันนึงมาถึง
เพื่อน ๆ ก็ต้องมีชีวิตของตัวเองอยู่ดี
คนเรามีเวลาเท่ากัน
แต่ทำไมทุกคนถึงทำอะไรได้ตั้งมากมาย
ในขณะที่อุ้มมัวแต่นั่งมองเพื่อน ๆ ที่ห่างออกไปทุกที
โดยไม่วิ่งตามหรือพยายามที่จะยืนด้วยตัวเองเลย
จากนี้ไป จะไม่โทรไปร้องห่มร้องไห้ให้ใครฟัง
จะไม่เรียกร้องให้มาหา
และจะไม่เรียกร้องให้ทำอะไรเพื่ออุ้มแล้ว
เพราะสิ่งเหล่านั้น เพราะสิ่งที่เพื่อนตามใจ
มันจะกลับมาทำร้ายตัวเองเราเอง
เวลาที่เพื่อนต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ต่างไป
และเดินออกไปจากชีวิตอุ้ม
ถึงเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า
เพื่อนจะอยู่กับอุ้มได้ตลอดเหมือนแต่ก่อน
สิ่งเหล่านั้นจะไม่มีอีก เมื่อเราต่างโตขึ้น
ชีวิตต้องดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ
ต่อไปถึงจะน่ากลัวขนาดไหน
ถึงจะต้องร้องไห้ และอ่อนแอ
แต่อุ้มจะยืนด้วยตัวเองซะที
กูรักพวกเมิงว่ะ
ขอบคุณที่รักและตามใจกรูอยู่ได้
ต่อไปกรูคงจะรับไม่ได้ถ้าพวกเมิงไม่ตามใจกรูแล้ว
เพราะงั้นขอกรูสู้ด้วยตัวเองแต่เนิ่น ๆ เถอะ
ไว้กรูใกล้จะตายเมื่อไหร่
กรูจะกลับมาให้เมิงปลอบกรูนะ
ปล. ทำไมถึงเป็นคนที่อ่อนแอกว่าที่ตัวเองคิดไว้อย่างนี้ว่ะ
แพ้
ตอนนี้เป็นช่วงที่หลงเกย์อย่างหนัก
หนักมากเกินไป
แพ้ทางทุกอย่าง
เพื่อนสาวที่เคยหลง
ตอนนี้ก็กลับมาหลงอีกมากมาย
กลายเป็นแม่นางต้องคำสาปไปแล้ว
ผู้ชายดีดีไม่ชอบ
ไม่ได้ชอบเพราะรู้ว่ามันเป็นเกย์
แต่ซะส่วนใหญ่จะชอบไปก่อน แล้วมารู้เอาทีหลังทุกที
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เรียกว่าเป็นแม่นางต้องคำสาปได้ไง
สงสัยกรรมจะตามสนอง
ที่ไปเคยขัดขวางคนเค้าจะรักกัน
เลยกลายเป็นอย่างนี้
ใครก็ได้อโหสิให้หน่อยเหอะ
เบื่อที่จะหลงพวกนี้เต็มทน
ได้แต่กรี๊ด ๆ มัน
อยากจะบ้า
หรือที่จริงแล้ว จะชอบ pretty boy
อาจจะมีส่วนแต่นั้นก็ไม่ทั้งหมด
เฮ้อ ........
แล้วนี่สงสัยจะเก็บกดจริง ๆ เลยเอาเรื่องนี้มาอัพไดเนี่ย
เฮ้อ ...... ชีวิตแม่งเศร้าว่ะ กรูละเบื่อ
ตอนนี้รายงานก็ยังไม่ได้ทำ
มัวแต่มานั่งบ้า จิตตก ฟุ้งซ่านอยู่นี่เนี่ย
กรูจะรอดไหมว่ะ รายงาน
แต่ถึงยังไง
ในบรรดาคนที่ชอบจะไปเบี่ยงแบนยังไงก็ช่างเหอะ
ขอคนเดียว อย่าเป็นเลยนะ คงไม่ต้องเอ่ยนามผู้ชายคนนั้น
เอาเป็นว่าเพจนี้ไร้สาระที่สุด
มาบ่นเรื่องที่เก็บกดจริง ๆ
กรรมจริง ๆ กรู
ปล. ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีด้วยเถอะ
ไม่อยากให้เป็นปีหมูซวยแบบนี้อีกแล้ว
คนบ้าอะไร จิตตกมาได้ครึ่งปี กรูละเบื่อตัวเอง
เฮ้อ...........
อนาคต
ตอนนี้คำคำนี้น่ากลัวที่สุด
พอปีสี่ก็ต้องเรียนจบ
พอเรียนจบก็ต้องคิดต่ออีกว่าจะทำอะไรต่อ
จะทำงานหรือว่าจะเรียนต่อ
ถ้าทำงานแล้วจะทำอะไร
หลายอย่างที่ต้องคิดอีกมากมาย
อนาคตคือสิ่งที่ทำให้เราสูญเสียบางอย่างไป
ทำไมนะ คนเราก็มี 24 ชั่วโมงเหมือน ๆ กัน
แต่มันช่างมีความแตกต่างกันมากเหลือเกิน
กับคนที่ยึดติดแบบอุ้ม
คำว่าอนาคตหรือความเปลี่ยนแปลง
จึงเป็นสิ่งที่น่ากลัวเหลือเกิน
แต่ถึงยังไงก็ต้องยอมรับให้ได้
ถึงรู้ว่าจากนี้ไป อาจจะต้องใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว
ถึงจะต้องอดทนและยอมรับให้ได้
แต่ยังไง มันก็ยากและทำให้เสียใจอยู่ดี
เพราะเป็นคนที่ยึดติด
เพราะเป็นคนที่ไม่เอาใคร
เพราะเป็นคนที่ปิดกั้น
ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตามที
จากนี้ไป อุ้มก็ต้องพยายามยืนให้ได้ด้วยตัวเองซะที
การอยู่แต่กับเพื่อนที่รัก
การหนีสิ่งที่เลวร้ายแล้วกลับไปหาเพื่อน
ต่อไปก็ต้องพยายามไม่หนี
ต่อไปจะต้องยิ้มให้ได้เวลาที่เจอกับเพื่อน
จะพยามยามไม่งอแง
ไม่เอาแต่ใจตัวเอง
ไม่คอยเอาแต่พึ่งคนอื่น
เพราะเมื่อวันนึงมาถึง
เพื่อน ๆ ก็ต้องมีชีวิตของตัวเองอยู่ดี
คนเรามีเวลาเท่ากัน
แต่ทำไมทุกคนถึงทำอะไรได้ตั้งมากมาย
ในขณะที่อุ้มมัวแต่นั่งมองเพื่อน ๆ ที่ห่างออกไปทุกที
โดยไม่วิ่งตามหรือพยายามที่จะยืนด้วยตัวเองเลย
จากนี้ไป จะไม่โทรไปร้องห่มร้องไห้ให้ใครฟัง
จะไม่เรียกร้องให้มาหา
และจะไม่เรียกร้องให้ทำอะไรเพื่ออุ้มแล้ว
เพราะสิ่งเหล่านั้น เพราะสิ่งที่เพื่อนตามใจ
มันจะกลับมาทำร้ายตัวเองเราเอง
เวลาที่เพื่อนต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ต่างไป
และเดินออกไปจากชีวิตอุ้ม
ถึงเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า
เพื่อนจะอยู่กับอุ้มได้ตลอดเหมือนแต่ก่อน
สิ่งเหล่านั้นจะไม่มีอีก เมื่อเราต่างโตขึ้น
ชีวิตต้องดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ
ต่อไปถึงจะน่ากลัวขนาดไหน
ถึงจะต้องร้องไห้ และอ่อนแอ
แต่อุ้มจะยืนด้วยตัวเองซะที
กูรักพวกเมิงว่ะ
ขอบคุณที่รักและตามใจกรูอยู่ได้
ต่อไปกรูคงจะรับไม่ได้ถ้าพวกเมิงไม่ตามใจกรูแล้ว
เพราะงั้นขอกรูสู้ด้วยตัวเองแต่เนิ่น ๆ เถอะ
ไว้กรูใกล้จะตายเมื่อไหร่
กรูจะกลับมาให้เมิงปลอบกรูนะ
ปล. ทำไมถึงเป็นคนที่อ่อนแอกว่าที่ตัวเองคิดไว้อย่างนี้ว่ะ
เหมือนว่าเราจะมอง ไม่เห็นหนทางใด
ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว
เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด
มองไปรอบกาย หัวใจก็พลัน หวาดกลัว
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังที่ฉายในวันต่อไป
แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังฉายในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แต่แล้วมันจะผ่านไป
ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
วันคืนต้องผ่าน นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์
แพ้
ตอนนี้เป็นช่วงที่หลงเกย์อย่างหนัก
หนักมากเกินไป
แพ้ทางทุกอย่าง
เพื่อนสาวที่เคยหลง
ตอนนี้ก็กลับมาหลงอีกมากมาย
กลายเป็นแม่นางต้องคำสาปไปแล้ว
ผู้ชายดีดีไม่ชอบ
ไม่ได้ชอบเพราะรู้ว่ามันเป็นเกย์
แต่ซะส่วนใหญ่จะชอบไปก่อน แล้วมารู้เอาทีหลังทุกที
แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เรียกว่าเป็นแม่นางต้องคำสาปได้ไง
สงสัยกรรมจะตามสนอง
ที่ไปเคยขัดขวางคนเค้าจะรักกัน
เลยกลายเป็นอย่างนี้
ใครก็ได้อโหสิให้หน่อยเหอะ
เบื่อที่จะหลงพวกนี้เต็มทน
ได้แต่กรี๊ด ๆ มัน
อยากจะบ้า
หรือที่จริงแล้ว จะชอบ pretty boy
อาจจะมีส่วนแต่นั้นก็ไม่ทั้งหมด
เฮ้อ ........
แล้วนี่สงสัยจะเก็บกดจริง ๆ เลยเอาเรื่องนี้มาอัพไดเนี่ย
เฮ้อ ...... ชีวิตแม่งเศร้าว่ะ กรูละเบื่อ
ตอนนี้รายงานก็ยังไม่ได้ทำ
มัวแต่มานั่งบ้า จิตตก ฟุ้งซ่านอยู่นี่เนี่ย
กรูจะรอดไหมว่ะ รายงาน
แต่ถึงยังไง
ในบรรดาคนที่ชอบจะไปเบี่ยงแบนยังไงก็ช่างเหอะ
ขอคนเดียว อย่าเป็นเลยนะ คงไม่ต้องเอ่ยนามผู้ชายคนนั้น
เอาเป็นว่าเพจนี้ไร้สาระที่สุด
มาบ่นเรื่องที่เก็บกดจริง ๆ
กรรมจริง ๆ กรู
ปล. ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีด้วยเถอะ
ไม่อยากให้เป็นปีหมูซวยแบบนี้อีกแล้ว
คนบ้าอะไร จิตตกมาได้ครึ่งปี กรูละเบื่อตัวเอง
เฮ้อ...........
อนาคต
ตอนนี้คำคำนี้น่ากลัวที่สุด
พอปีสี่ก็ต้องเรียนจบ
พอเรียนจบก็ต้องคิดต่ออีกว่าจะทำอะไรต่อ
จะทำงานหรือว่าจะเรียนต่อ
ถ้าทำงานแล้วจะทำอะไร
หลายอย่างที่ต้องคิดอีกมากมาย
อนาคตคือสิ่งที่ทำให้เราสูญเสียบางอย่างไป
ทำไมนะ คนเราก็มี 24 ชั่วโมงเหมือน ๆ กัน
แต่มันช่างมีความแตกต่างกันมากเหลือเกิน
กับคนที่ยึดติดแบบอุ้ม
คำว่าอนาคตหรือความเปลี่ยนแปลง
จึงเป็นสิ่งที่น่ากลัวเหลือเกิน
แต่ถึงยังไงก็ต้องยอมรับให้ได้
ถึงรู้ว่าจากนี้ไป อาจจะต้องใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว
ถึงจะต้องอดทนและยอมรับให้ได้
แต่ยังไง มันก็ยากและทำให้เสียใจอยู่ดี
เพราะเป็นคนที่ยึดติด
เพราะเป็นคนที่ไม่เอาใคร
เพราะเป็นคนที่ปิดกั้น
ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตามที
จากนี้ไป อุ้มก็ต้องพยายามยืนให้ได้ด้วยตัวเองซะที
การอยู่แต่กับเพื่อนที่รัก
การหนีสิ่งที่เลวร้ายแล้วกลับไปหาเพื่อน
ต่อไปก็ต้องพยายามไม่หนี
ต่อไปจะต้องยิ้มให้ได้เวลาที่เจอกับเพื่อน
จะพยามยามไม่งอแง
ไม่เอาแต่ใจตัวเอง
ไม่คอยเอาแต่พึ่งคนอื่น
เพราะเมื่อวันนึงมาถึง
เพื่อน ๆ ก็ต้องมีชีวิตของตัวเองอยู่ดี
คนเรามีเวลาเท่ากัน
แต่ทำไมทุกคนถึงทำอะไรได้ตั้งมากมาย
ในขณะที่อุ้มมัวแต่นั่งมองเพื่อน ๆ ที่ห่างออกไปทุกที
โดยไม่วิ่งตามหรือพยายามที่จะยืนด้วยตัวเองเลย
จากนี้ไป จะไม่โทรไปร้องห่มร้องไห้ให้ใครฟัง
จะไม่เรียกร้องให้มาหา
และจะไม่เรียกร้องให้ทำอะไรเพื่ออุ้มแล้ว
เพราะสิ่งเหล่านั้น เพราะสิ่งที่เพื่อนตามใจ
มันจะกลับมาทำร้ายตัวเองเราเอง
เวลาที่เพื่อนต้องกลับไปใช้ชีวิตที่ต่างไป
และเดินออกไปจากชีวิตอุ้ม
ถึงเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า
เพื่อนจะอยู่กับอุ้มได้ตลอดเหมือนแต่ก่อน
สิ่งเหล่านั้นจะไม่มีอีก เมื่อเราต่างโตขึ้น
ชีวิตต้องดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ
ต่อไปถึงจะน่ากลัวขนาดไหน
ถึงจะต้องร้องไห้ และอ่อนแอ
แต่อุ้มจะยืนด้วยตัวเองซะที
กูรักพวกเมิงว่ะ
ขอบคุณที่รักและตามใจกรูอยู่ได้
ต่อไปกรูคงจะรับไม่ได้ถ้าพวกเมิงไม่ตามใจกรูแล้ว
เพราะงั้นขอกรูสู้ด้วยตัวเองแต่เนิ่น ๆ เถอะ
ไว้กรูใกล้จะตายเมื่อไหร่
กรูจะกลับมาให้เมิงปลอบกรูนะ
ปล. ทำไมถึงเป็นคนที่อ่อนแอกว่าที่ตัวเองคิดไว้อย่างนี้ว่ะ
เหมือนว่าเราจะมอง ไม่เห็นหนทางใด
ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว
เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด
มองไปรอบกาย หัวใจก็พลัน หวาดกลัว
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังที่ฉายในวันต่อไป
แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์
ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันยังฉายในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
เมื่อทุกข์ในวันเมื่อวานคืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แต่แล้วมันจะผ่านไป
ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่าน เพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
วันคืนต้องผ่าน นั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์
ยูไดอุ้มเหนื่อย
เบื่อ
แล้วก็เหงาด้วย
~* SaraPaN *~&~* I-WaP *~
