Storythai

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

ค้างงงงงงงงง

โอ๊ย ๆๆๆๆ ขอโวยวายหน่อยได้ไหม

อ่านฟิกแล้วมันค้าง อกจะแตกตายเพราะมันค้างเนี่ย

โฮฮฮฮฮฮฮ

เพิ่งจะเคยรู้สึกว่าตัวเองอินตามฟิกมากขนาดนี้

ปกติอ่านไปก็จะลุ้น ๆ

แต่นี่โอ๊ย คงเพราะมีเพลงประกอบ ถึงได้อินมากขึ้นไปอีก

นั่งกุมหัวใจยังกะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บซะเอง

แทบจะขาดใจ บร้าไปแล้วจิง ๆ เรา

โอ๊ย ๆๆๆๆ กลับมาต่อเหอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว

ค้างอย่างนี้ อาจจะลงแดงตายได้

จงมา ๆๆๆๆ

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

ค้างงงงงงงงง

โอ๊ย ๆๆๆๆ ขอโวยวายหน่อยได้ไหม

อ่านฟิกแล้วมันค้าง อกจะแตกตายเพราะมันค้างเนี่ย

โฮฮฮฮฮฮฮ

เพิ่งจะเคยรู้สึกว่าตัวเองอินตามฟิกมากขนาดนี้

ปกติอ่านไปก็จะลุ้น ๆ

แต่นี่โอ๊ย คงเพราะมีเพลงประกอบ ถึงได้อินมากขึ้นไปอีก

นั่งกุมหัวใจยังกะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บซะเอง

แทบจะขาดใจ บร้าไปแล้วจิง ๆ เรา

โอ๊ย ๆๆๆๆ กลับมาต่อเหอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว

ค้างอย่างนี้ อาจจะลงแดงตายได้

จงมา ๆๆๆๆ

เอาอีกแล้ว โรคบ้ามันกลับมา

เค้าว่ากันว่า เมื่อคิดสิ่งที่แย่

เรื่องแย่ ๆ ก็จะถูกดูดเข้ามาอีกเรื่อย ๆ

เพราะงั้นถึงได้ไม่อยากจะคิดเรื่องที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่

แต่ก็นั่นหล่ะ คนเราจะคิดได้แต่เรื่องที่ทำให้รู้สึกดีหรอ

การยิ้มการหัวเราะ ทั้งที่ในใจมันไม่ใช่น่ะ

ได้รู้แล้วว่ามันเป็นยังไง

หน้าชื่น อกตรม น่ะ

ถึงจะไม่อยากเป็นอย่างนั้นสักนิดเดียว

คนเราก็ทำได้แค่คิดและพูดออกมาเท่านั้นหล่ะ

ทำไม่ได้หรอก เรื่องยาก ๆ แบบนี้น่ะ

อุ้มยังทำมันไม่ได้หรอก

ถึงจะเคยคิดว่าทำได้แล้วก็ตาม

ความรักเป็นเรื่องที่เข้าใจยากจริง ๆ นั่นหล่ะ

ทั้งที่รู้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นที่รักอีกต่อไป

ไม่ได้เป็นคนที่ทุกคนคิดถึงและอยากจะคุยด้วย

อีกต่อไป

ถึงจะไม่สนใจไปแล้วก็ตาม

ถึงจะยิ้มรับได้ทุกสถานการณ์

แต่มันทำใจไม่ได้หรอก

คนที่ทำให้อุ้มมาอยู่ตรงนี้

คือใคร แล้วทำไมสุดท้ายถึงได้จากอุ้มไปจนหมด

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาจริง ๆ

อุ้มมีความสุขมากจริง ๆ นะ

ถึงอุ้มจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้ว

ไม่สนใจแม้ว่าใครจะทำอะไร

แต่แค่ให้อยากรู้ไว้อย่าง

ว่าอุ้มก็มีความรู้สึกนะ

อุ้มก้แค่คนที่อ่อนแอคนนึงเท่านั้นหล่ะ

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

ค้างงงงงงงงง

โอ๊ย ๆๆๆๆ ขอโวยวายหน่อยได้ไหม

อ่านฟิกแล้วมันค้าง อกจะแตกตายเพราะมันค้างเนี่ย

โฮฮฮฮฮฮฮ

เพิ่งจะเคยรู้สึกว่าตัวเองอินตามฟิกมากขนาดนี้

ปกติอ่านไปก็จะลุ้น ๆ

แต่นี่โอ๊ย คงเพราะมีเพลงประกอบ ถึงได้อินมากขึ้นไปอีก

นั่งกุมหัวใจยังกะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บซะเอง

แทบจะขาดใจ บร้าไปแล้วจิง ๆ เรา

โอ๊ย ๆๆๆๆ กลับมาต่อเหอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว

ค้างอย่างนี้ อาจจะลงแดงตายได้

จงมา ๆๆๆๆ

เอาอีกแล้ว โรคบ้ามันกลับมา

เค้าว่ากันว่า เมื่อคิดสิ่งที่แย่

เรื่องแย่ ๆ ก็จะถูกดูดเข้ามาอีกเรื่อย ๆ

เพราะงั้นถึงได้ไม่อยากจะคิดเรื่องที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่

แต่ก็นั่นหล่ะ คนเราจะคิดได้แต่เรื่องที่ทำให้รู้สึกดีหรอ

การยิ้มการหัวเราะ ทั้งที่ในใจมันไม่ใช่น่ะ

ได้รู้แล้วว่ามันเป็นยังไง

หน้าชื่น อกตรม น่ะ

ถึงจะไม่อยากเป็นอย่างนั้นสักนิดเดียว

คนเราก็ทำได้แค่คิดและพูดออกมาเท่านั้นหล่ะ

ทำไม่ได้หรอก เรื่องยาก ๆ แบบนี้น่ะ

อุ้มยังทำมันไม่ได้หรอก

ถึงจะเคยคิดว่าทำได้แล้วก็ตาม

ความรักเป็นเรื่องที่เข้าใจยากจริง ๆ นั่นหล่ะ

ทั้งที่รู้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นที่รักอีกต่อไป

ไม่ได้เป็นคนที่ทุกคนคิดถึงและอยากจะคุยด้วย

อีกต่อไป

ถึงจะไม่สนใจไปแล้วก็ตาม

ถึงจะยิ้มรับได้ทุกสถานการณ์

แต่มันทำใจไม่ได้หรอก

คนที่ทำให้อุ้มมาอยู่ตรงนี้

คือใคร แล้วทำไมสุดท้ายถึงได้จากอุ้มไปจนหมด

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาจริง ๆ

อุ้มมีความสุขมากจริง ๆ นะ

ถึงอุ้มจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้ว

ไม่สนใจแม้ว่าใครจะทำอะไร

แต่แค่ให้อยากรู้ไว้อย่าง

ว่าอุ้มก็มีความรู้สึกนะ

อุ้มก้แค่คนที่อ่อนแอคนนึงเท่านั้นหล่ะ

ปรับสภาพอารมณ์

ตอนนี้เริ่มจะทำแล้วแล้วล่ะ

อารมณ์บูด ๆ ที่ผ่านมา ตอนนี้เริ่มดีขึ้น

เหมือนเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

เหมือนเจอทางออกหลังจากหลงมานาน

เหมือนได้เจอสิ่งใหม่ ๆ ที่ทำให้เราดีขึ้น

ต่อไปจะไม่หลงไปไหนแล้ว

รู้แล้วว่า ทางที่มานี่แหละ ดีแล้ว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เสียใจ

ไม่ใช่ทางที่มีแต่เรื่องที่หมองมัว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถึงจะบอกไม่ได้ว่าทางนี้คือทางที่แสนดี

ถึงจะไม่ใช่ทางที่ไม่มีขวากหนาม

อาจจะไมใช่ทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบที่หอมและมีเสน่ห์

แต่ทางที่คือทางที่เราเลือกจะเป็น

เป็นทางที่ทำให้เรา มีชีวิตที่ดีมากกว่าเดิม

ไม่ต้องจมกับโคลนดูด ที่ยิ่งตะเกียกตะกายก็ยิ่งจม

เนอะ

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

ค้างงงงงงงงง

โอ๊ย ๆๆๆๆ ขอโวยวายหน่อยได้ไหม

อ่านฟิกแล้วมันค้าง อกจะแตกตายเพราะมันค้างเนี่ย

โฮฮฮฮฮฮฮ

เพิ่งจะเคยรู้สึกว่าตัวเองอินตามฟิกมากขนาดนี้

ปกติอ่านไปก็จะลุ้น ๆ

แต่นี่โอ๊ย คงเพราะมีเพลงประกอบ ถึงได้อินมากขึ้นไปอีก

นั่งกุมหัวใจยังกะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บซะเอง

แทบจะขาดใจ บร้าไปแล้วจิง ๆ เรา

โอ๊ย ๆๆๆๆ กลับมาต่อเหอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว

ค้างอย่างนี้ อาจจะลงแดงตายได้

จงมา ๆๆๆๆ

เอาอีกแล้ว โรคบ้ามันกลับมา

เค้าว่ากันว่า เมื่อคิดสิ่งที่แย่

เรื่องแย่ ๆ ก็จะถูกดูดเข้ามาอีกเรื่อย ๆ

เพราะงั้นถึงได้ไม่อยากจะคิดเรื่องที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่

แต่ก็นั่นหล่ะ คนเราจะคิดได้แต่เรื่องที่ทำให้รู้สึกดีหรอ

การยิ้มการหัวเราะ ทั้งที่ในใจมันไม่ใช่น่ะ

ได้รู้แล้วว่ามันเป็นยังไง

หน้าชื่น อกตรม น่ะ

ถึงจะไม่อยากเป็นอย่างนั้นสักนิดเดียว

คนเราก็ทำได้แค่คิดและพูดออกมาเท่านั้นหล่ะ

ทำไม่ได้หรอก เรื่องยาก ๆ แบบนี้น่ะ

อุ้มยังทำมันไม่ได้หรอก

ถึงจะเคยคิดว่าทำได้แล้วก็ตาม

ความรักเป็นเรื่องที่เข้าใจยากจริง ๆ นั่นหล่ะ

ทั้งที่รู้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นที่รักอีกต่อไป

ไม่ได้เป็นคนที่ทุกคนคิดถึงและอยากจะคุยด้วย

อีกต่อไป

ถึงจะไม่สนใจไปแล้วก็ตาม

ถึงจะยิ้มรับได้ทุกสถานการณ์

แต่มันทำใจไม่ได้หรอก

คนที่ทำให้อุ้มมาอยู่ตรงนี้

คือใคร แล้วทำไมสุดท้ายถึงได้จากอุ้มไปจนหมด

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาจริง ๆ

อุ้มมีความสุขมากจริง ๆ นะ

ถึงอุ้มจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้ว

ไม่สนใจแม้ว่าใครจะทำอะไร

แต่แค่ให้อยากรู้ไว้อย่าง

ว่าอุ้มก็มีความรู้สึกนะ

อุ้มก้แค่คนที่อ่อนแอคนนึงเท่านั้นหล่ะ

ปรับสภาพอารมณ์

ตอนนี้เริ่มจะทำแล้วแล้วล่ะ

อารมณ์บูด ๆ ที่ผ่านมา ตอนนี้เริ่มดีขึ้น

เหมือนเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

เหมือนเจอทางออกหลังจากหลงมานาน

เหมือนได้เจอสิ่งใหม่ ๆ ที่ทำให้เราดีขึ้น

ต่อไปจะไม่หลงไปไหนแล้ว

รู้แล้วว่า ทางที่มานี่แหละ ดีแล้ว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เสียใจ

ไม่ใช่ทางที่มีแต่เรื่องที่หมองมัว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถึงจะบอกไม่ได้ว่าทางนี้คือทางที่แสนดี

ถึงจะไม่ใช่ทางที่ไม่มีขวากหนาม

อาจจะไมใช่ทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบที่หอมและมีเสน่ห์

แต่ทางที่คือทางที่เราเลือกจะเป็น

เป็นทางที่ทำให้เรา มีชีวิตที่ดีมากกว่าเดิม

ไม่ต้องจมกับโคลนดูด ที่ยิ่งตะเกียกตะกายก็ยิ่งจม

เนอะ

ตอนนี้ที่เป็นอยู่ มันคืออะไรหรอ

มันคืออะไรกันแน่หรอ

สิ่งที่เราคิดมันไม่เหมือนกับความเป็นจริงสักอย่าง

บางทีเราอาจจะต้องเลิกคิดเสียที

เจ็บแล้วจำเป็นคน  เจ็บแล้วทนเป็นควาย

ตอนนี้ยังไงต้องต้องยอมรับว่าตัวเองเป็นควาย

อะไรหลายอย่างมันเปลี่ยนไปตั้งเยอะ

แต่ทำไมถึงมัวไปยึดติดกับสิ่งเดิม ๆ อยู่ได้

เคยคิดมาตลอดว่าตัวเองน่าสมเพศเหลือเกิน

ที่หลงโง่งมอยู่แต่กับสิ่งเก่า ๆ

แต่ไม่เคยนึกสมเพศตัวเองได้เท่าวันนี้เลย

ที่ยังคิดว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม

ที่นี้ พอรู้แล้ว

ก็พอซะทีนะอุ้ม เลิกซะที

เลิกหลอกตัวเองซ้ำซาก ซะที

อิจฉาเค้า.....

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว

ตอนนี้ ตอ้งการคนคนนี้

โอ๊ย ๆๆๆ ทำไมถึงได้ขาวมากมายอย่างงี้นะ

อย่างงี้หลงตายเลย

อยากได้ผู้ชายคนนี้มากค่ะ ตอนนี้

ใครพบเจอแถวไหน ช่วยกรุณา

ตีหัวแล้วลากมาให้ที

โอ๊ย ๆๆๆๆ

ว่าจะไม่บร้าอย่างงี้แล้วนะ ยูได

ค้างงงงงงงงง

โอ๊ย ๆๆๆๆ ขอโวยวายหน่อยได้ไหม

อ่านฟิกแล้วมันค้าง อกจะแตกตายเพราะมันค้างเนี่ย

โฮฮฮฮฮฮฮ

เพิ่งจะเคยรู้สึกว่าตัวเองอินตามฟิกมากขนาดนี้

ปกติอ่านไปก็จะลุ้น ๆ

แต่นี่โอ๊ย คงเพราะมีเพลงประกอบ ถึงได้อินมากขึ้นไปอีก

นั่งกุมหัวใจยังกะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองเจ็บซะเอง

แทบจะขาดใจ บร้าไปแล้วจิง ๆ เรา

โอ๊ย ๆๆๆๆ กลับมาต่อเหอะค่ะ ไม่ไหวแล้ว

ค้างอย่างนี้ อาจจะลงแดงตายได้

จงมา ๆๆๆๆ

เอาอีกแล้ว โรคบ้ามันกลับมา

เค้าว่ากันว่า เมื่อคิดสิ่งที่แย่

เรื่องแย่ ๆ ก็จะถูกดูดเข้ามาอีกเรื่อย ๆ

เพราะงั้นถึงได้ไม่อยากจะคิดเรื่องที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่

แต่ก็นั่นหล่ะ คนเราจะคิดได้แต่เรื่องที่ทำให้รู้สึกดีหรอ

การยิ้มการหัวเราะ ทั้งที่ในใจมันไม่ใช่น่ะ

ได้รู้แล้วว่ามันเป็นยังไง

หน้าชื่น อกตรม น่ะ

ถึงจะไม่อยากเป็นอย่างนั้นสักนิดเดียว

คนเราก็ทำได้แค่คิดและพูดออกมาเท่านั้นหล่ะ

ทำไม่ได้หรอก เรื่องยาก ๆ แบบนี้น่ะ

อุ้มยังทำมันไม่ได้หรอก

ถึงจะเคยคิดว่าทำได้แล้วก็ตาม

ความรักเป็นเรื่องที่เข้าใจยากจริง ๆ นั่นหล่ะ

ทั้งที่รู้แล้วว่าเราไม่ได้เป็นที่รักอีกต่อไป

ไม่ได้เป็นคนที่ทุกคนคิดถึงและอยากจะคุยด้วย

อีกต่อไป

ถึงจะไม่สนใจไปแล้วก็ตาม

ถึงจะยิ้มรับได้ทุกสถานการณ์

แต่มันทำใจไม่ได้หรอก

คนที่ทำให้อุ้มมาอยู่ตรงนี้

คือใคร แล้วทำไมสุดท้ายถึงได้จากอุ้มไปจนหมด

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาจริง ๆ

อุ้มมีความสุขมากจริง ๆ นะ

ถึงอุ้มจะทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้ว

ไม่สนใจแม้ว่าใครจะทำอะไร

แต่แค่ให้อยากรู้ไว้อย่าง

ว่าอุ้มก็มีความรู้สึกนะ

อุ้มก้แค่คนที่อ่อนแอคนนึงเท่านั้นหล่ะ

ปรับสภาพอารมณ์

ตอนนี้เริ่มจะทำแล้วแล้วล่ะ

อารมณ์บูด ๆ ที่ผ่านมา ตอนนี้เริ่มดีขึ้น

เหมือนเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

เหมือนเจอทางออกหลังจากหลงมานาน

เหมือนได้เจอสิ่งใหม่ ๆ ที่ทำให้เราดีขึ้น

ต่อไปจะไม่หลงไปไหนแล้ว

รู้แล้วว่า ทางที่มานี่แหละ ดีแล้ว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เสียใจ

ไม่ใช่ทางที่มีแต่เรื่องที่หมองมัว

ไม่ใช่ทางที่ทำให้เจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถึงจะบอกไม่ได้ว่าทางนี้คือทางที่แสนดี

ถึงจะไม่ใช่ทางที่ไม่มีขวากหนาม

อาจจะไมใช่ทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบที่หอมและมีเสน่ห์

แต่ทางที่คือทางที่เราเลือกจะเป็น

เป็นทางที่ทำให้เรา มีชีวิตที่ดีมากกว่าเดิม

ไม่ต้องจมกับโคลนดูด ที่ยิ่งตะเกียกตะกายก็ยิ่งจม

เนอะ

ตอนนี้ที่เป็นอยู่ มันคืออะไรหรอ

มันคืออะไรกันแน่หรอ

สิ่งที่เราคิดมันไม่เหมือนกับความเป็นจริงสักอย่าง

บางทีเราอาจจะต้องเลิกคิดเสียที

เจ็บแล้วจำเป็นคน  เจ็บแล้วทนเป็นควาย

ตอนนี้ยังไงต้องต้องยอมรับว่าตัวเองเป็นควาย

อะไรหลายอย่างมันเปลี่ยนไปตั้งเยอะ

แต่ทำไมถึงมัวไปยึดติดกับสิ่งเดิม ๆ อยู่ได้

เคยคิดมาตลอดว่าตัวเองน่าสมเพศเหลือเกิน

ที่หลงโง่งมอยู่แต่กับสิ่งเก่า ๆ

แต่ไม่เคยนึกสมเพศตัวเองได้เท่าวันนี้เลย

ที่ยังคิดว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม

ที่นี้ พอรู้แล้ว

ก็พอซะทีนะอุ้ม เลิกซะที

เลิกหลอกตัวเองซ้ำซาก ซะที

ฮิ้ว ๆ นาน ๆ จะมีอะไรแบบนี้ซะที

เกิดมาไม่เคยได้มากอย่างนี้มาก่อนเลย

โอ๊ย!!! ดีใจแทบจะเสียสติ

555+

ตอนจะเปิดดู ลุ้นแทบบร้า

หัวใจจะวาย ปวดฉี่ไปหมด

พอดู 3.44

มองแล้วก็มองอีก นี่เรามองผิดป่าวหว่า

มองจนแน่ใจ

ร้องลั่นเลย เหอเหอ

หันไปอวดพี่อุ๊ โทรไปหาเพื่อน

โอ๊ย ๆ อยากจะบร้า

โชคดีบังเอิญเจอไอ้ด้วงในเอ็มพอดี

เลยบอกให้มาลุ้นด้วยกัน

โอ๊ย!!! 

แล้วก็เข้าสู่กระบวยการลุ้นอีกรอบ

555

เอาเป็นว่าวันนี้เป็นวันดีดี

ที่ทำให้อารมณ์ดี

แบบไม่โกหกเลย เหอเหอ

ดีใจจิงเฟร้ยยยยยยย