Storythai

เมื่อวันที่ 25 เม.ย. ตอนตีหนึ่งนิด ๆ

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว