กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
ได้อ่านนิยายเรื่องนึง
เป็นเรื่องที่อ่านไปแล้วก็ยิ้ม
จนมาถึงช่วงหลัง ๆ
อะไรหลาย ๆ อย่างในเรื่องมันเปลี่ยนไป
เค้ากำลังจะตาย
เรื่องแบบนี้
มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ
ความฝัน ที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะ
กับความจริง ที่พอเห็นประโยคนี้
หัวใจมันกระตุกวูบ
ความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายมากจริง ๆ
ทุกอย่างต้องจบลงอย่างโศกเส้า
โลกเรามันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ น่ะแหละ
ไม่ยุติธรรมมากมากที่สุด
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
ได้อ่านนิยายเรื่องนึง
เป็นเรื่องที่อ่านไปแล้วก็ยิ้ม
จนมาถึงช่วงหลัง ๆ
อะไรหลาย ๆ อย่างในเรื่องมันเปลี่ยนไป
เค้ากำลังจะตาย
เรื่องแบบนี้
มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ
ความฝัน ที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะ
กับความจริง ที่พอเห็นประโยคนี้
หัวใจมันกระตุกวูบ
ความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายมากจริง ๆ
ทุกอย่างต้องจบลงอย่างโศกเส้า
โลกเรามันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ น่ะแหละ
ไม่ยุติธรรมมากมากที่สุด
สมุย อามารี
เสม็ด เลอวิมาน
ชะอำ ใยยา
กรุงเทพ ซอรูท
4 ที่
4 จังหวัด
4 คน
4 ตัวเลือก
ไอ้ตอนไม่มีก็ไม่มีซะ
ไอ้ตอนมา ก็กระหน่ำ ซัมเมอร์เซล
เออ เอาเข้าไป ชีวิตกรู
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
ได้อ่านนิยายเรื่องนึง
เป็นเรื่องที่อ่านไปแล้วก็ยิ้ม
จนมาถึงช่วงหลัง ๆ
อะไรหลาย ๆ อย่างในเรื่องมันเปลี่ยนไป
เค้ากำลังจะตาย
เรื่องแบบนี้
มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ
ความฝัน ที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะ
กับความจริง ที่พอเห็นประโยคนี้
หัวใจมันกระตุกวูบ
ความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายมากจริง ๆ
ทุกอย่างต้องจบลงอย่างโศกเส้า
โลกเรามันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ น่ะแหละ
ไม่ยุติธรรมมากมากที่สุด
สมุย อามารี
เสม็ด เลอวิมาน
ชะอำ ใยยา
กรุงเทพ ซอรูท
4 ที่
4 จังหวัด
4 คน
4 ตัวเลือก
ไอ้ตอนไม่มีก็ไม่มีซะ
ไอ้ตอนมา ก็กระหน่ำ ซัมเมอร์เซล
เออ เอาเข้าไป ชีวิตกรู
เวลาจะช่วยอะไร
ถ้าใจฉันยังรอเธอ
ยังคงรักแต่เธอ
อยู่เสมอทุกวัน
ตอนนี้ หลังจากที่คิดแล้วคิดอีก
คิดซ้ำ คิดซาก
การหนีไปอยู่ไกล ๆ จากที่ ๆ เคยอยู่
ก็คงจะไม่เลวเหมือนกัน
การไม่นึก ไม่คิดถึง
การไปอยู่ในสังคมใหม่ ๆ
ก็ดีอยู่เหมือนกัน
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
ได้อ่านนิยายเรื่องนึง
เป็นเรื่องที่อ่านไปแล้วก็ยิ้ม
จนมาถึงช่วงหลัง ๆ
อะไรหลาย ๆ อย่างในเรื่องมันเปลี่ยนไป
เค้ากำลังจะตาย
เรื่องแบบนี้
มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ
ความฝัน ที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะ
กับความจริง ที่พอเห็นประโยคนี้
หัวใจมันกระตุกวูบ
ความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายมากจริง ๆ
ทุกอย่างต้องจบลงอย่างโศกเส้า
โลกเรามันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ น่ะแหละ
ไม่ยุติธรรมมากมากที่สุด
สมุย อามารี
เสม็ด เลอวิมาน
ชะอำ ใยยา
กรุงเทพ ซอรูท
4 ที่
4 จังหวัด
4 คน
4 ตัวเลือก
ไอ้ตอนไม่มีก็ไม่มีซะ
ไอ้ตอนมา ก็กระหน่ำ ซัมเมอร์เซล
เออ เอาเข้าไป ชีวิตกรู
เวลาจะช่วยอะไร
ถ้าใจฉันยังรอเธอ
ยังคงรักแต่เธอ
อยู่เสมอทุกวัน
ตอนนี้ หลังจากที่คิดแล้วคิดอีก
คิดซ้ำ คิดซาก
การหนีไปอยู่ไกล ๆ จากที่ ๆ เคยอยู่
ก็คงจะไม่เลวเหมือนกัน
การไม่นึก ไม่คิดถึง
การไปอยู่ในสังคมใหม่ ๆ
ก็ดีอยู่เหมือนกัน
คุณแม่บอกไว้ว่า
"เมิงอายุยังน้อย ล้มเหลวได้อีกตั้งหลายครั้ง เพราะงั้นเมิงทำไปเหอะ เวลาเมิงยังมีอีกเยอะ"
คำนี้ได้ยินบ่อยมากมาก
แต่ก็ไม่คิดจริง ๆ ว่าจะมาเจอกับตัวเองจะจะแบบนี้ไปได้
ถ้าเหนื่อยใจแล้ว ก็พักสักนิด แล้วค่อยลุกขึ้นมาสู้ใหม่
เรากะเค้ามีทุกอย่างเท่า ๆ กัน
เพราะงั้นก็ต้องทำได้เหมือน ๆ กันดิ
พยายามต่อไป
สักวันจะเจอกับสิ่งที่ต้องการเองล่ะ
บางที อาจจะเป็นวันพุ่งนี้เลยก็ได้
กลัว
การที่เดาไม่ถูกว่าเค้าคิดกับเราบยังไง
การห่างเหิน ไม่พูดคุย
การกระทำที่พบเจอ
ทุกอย่างมันทำให้กลัว
บางทีก็มีคำถาม
ไม่อยากเจอเราบ้างหรอ ไม่คิดจะชวนกันบ้างหรอ
อยู่กันแค่นั้นคงมีความสุขมากกว่าเอาเราไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
แต่มันก็ทำให้เจ็บช้ำได้ทุกครั้งที่ต้องคิดถึงคำถามพวกนั้น
บางทีอาจเป็นเราที่เปลี่ยน
หรือเป็นเราที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ย่ำซ้ำ ๆ อยู่ที่เดิม
โดยไม่สนว่าใครจะก้าวไปไกลแค่ไหน
แล้วพอมารู้ตัวอีกที เค้าก็ก้าวไปกันหมดแล้ว
ไม่ใช่คนที่ถูกทิ้งไว้
แต่เป็นคนที่ไม่ยอมรับเอง
เป็นคนที่ไม่ยอมก้าวออกไป และไม่สนใจใคร ๆ ก่อนเอง
เพราะงั้นก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ถ้าจะยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว
- - - - - - -- - - - - - --
กลับมาร่าเริงได้ซะที
เหนื่อยกับการยิ้มที่ปากและสมอง
ใจจ๋า เอายิ้มกลับมาให้อุ้มได้แล้ว
กลับมามีชีวิตชีวา ไปด้วยกันนะ
พุ่งนี้จะไปสมุยแล้ว
ตอนนี้ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าตัวเอง
จะมีชีวิตอยู่ที่นั่นในแบบไหน
ขอให้เป็นที่ที่ดี
มีคนที่ดี สถานที่ที่ดี
สิ่งแวดล้อมดีดี
สิ่งที่ทำให้ได้ในตอนนี้คือทำใจให้สบาย
อย่าไปกังวลใด ๆ
การรักตัวเองเป็นสิ่งที่ควร
การกังวลถึงคนอื่นมากเกินไป
จะทำให้เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ
เพราะงั้นจะต้องไม่ฟุ่งซ่านใดใดอีก
บางทีสิ่งดีดีอาจจะรอเราอยู่ที่โน้น
อีกมากมายก็ได้
พยายามเข้านะอุ้ม
วันนี้จัดของ
สิ่งแรก ๆ ที่คิดถึงคือยูได
คราวนี้ก็จะเอายูไดไปอยู่กะอุ้มด้วย
ไปไหนไปกัน
ฮ่าฮ่าฮ่า
สูดหายใจลึก ๆ
ทำใจให้สบาย อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
สู้เค้านะอุ้ม
ได้อ่านนิยายเรื่องนึง
เป็นเรื่องที่อ่านไปแล้วก็ยิ้ม
จนมาถึงช่วงหลัง ๆ
อะไรหลาย ๆ อย่างในเรื่องมันเปลี่ยนไป
เค้ากำลังจะตาย
เรื่องแบบนี้
มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ
ความฝัน ที่ทำให้ยิ้มและหัวเราะ
กับความจริง ที่พอเห็นประโยคนี้
หัวใจมันกระตุกวูบ
ความจริงคือสิ่งที่โหดร้ายมากจริง ๆ
ทุกอย่างต้องจบลงอย่างโศกเส้า
โลกเรามันไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ น่ะแหละ
ไม่ยุติธรรมมากมากที่สุด
สมุย อามารี
เสม็ด เลอวิมาน
ชะอำ ใยยา
กรุงเทพ ซอรูท
4 ที่
4 จังหวัด
4 คน
4 ตัวเลือก
ไอ้ตอนไม่มีก็ไม่มีซะ
ไอ้ตอนมา ก็กระหน่ำ ซัมเมอร์เซล
เออ เอาเข้าไป ชีวิตกรู
เวลาจะช่วยอะไร
ถ้าใจฉันยังรอเธอ
ยังคงรักแต่เธอ
อยู่เสมอทุกวัน
ตอนนี้ หลังจากที่คิดแล้วคิดอีก
คิดซ้ำ คิดซาก
การหนีไปอยู่ไกล ๆ จากที่ ๆ เคยอยู่
ก็คงจะไม่เลวเหมือนกัน
การไม่นึก ไม่คิดถึง
การไปอยู่ในสังคมใหม่ ๆ
ก็ดีอยู่เหมือนกัน
คุณแม่บอกไว้ว่า
"เมิงอายุยังน้อย ล้มเหลวได้อีกตั้งหลายครั้ง เพราะงั้นเมิงทำไปเหอะ เวลาเมิงยังมีอีกเยอะ"
คำนี้ได้ยินบ่อยมากมาก
แต่ก็ไม่คิดจริง ๆ ว่าจะมาเจอกับตัวเองจะจะแบบนี้ไปได้
ถ้าเหนื่อยใจแล้ว ก็พักสักนิด แล้วค่อยลุกขึ้นมาสู้ใหม่
เรากะเค้ามีทุกอย่างเท่า ๆ กัน
เพราะงั้นก็ต้องทำได้เหมือน ๆ กันดิ
พยายามต่อไป
สักวันจะเจอกับสิ่งที่ต้องการเองล่ะ
บางที อาจจะเป็นวันพุ่งนี้เลยก็ได้
เรื่องที่ปวดใจ
ตอนนี้ดูเหมือนชีวิตจะหม่น ๆ
เหมือนมีเฆมฝนมาคลุม ๆ อยู่บนหัว
ฟ้ามันไม่กระจ่างซะทีเนอะ
เรื่องที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ
ถึงจะรู้ดีทุกอย่าง
แต่ก็ยังยอมรับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้ซะที
และเพราะสิ่งนั้น ทำให้ทุกอย่างมันอึมครึม
พยายามเป็นคนที่ไม่เอาแต่ใจ
มองข้ามสิ่งที่แย่ ๆ ไป
แต่สันดานคนไม่ใช่เปลี่ยนได้ง่าย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่
ก็ยิ่งทำให้ใจมันเฉาลงไปทุกทีเท่านั้น
จนคิดอยู่หลายครั้งว่า
จะกลายเป็นคนเย็นชาแล้วจริงหรอ??
กับการเลือกที่จะไม่ใส่ใจใครอีกต่อไป
จะไม่ทำเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของเราอีกต่อไป
ที่จริงแล้ว กลับกลายเป็นคนที่นิสัยแย่ลงไปอีก
บางครั้งก็เกลียดตัวเองที่ช่าง มารยา ซะเหลือเกิน
การแกล้งทำในสิ่งที่ดีแต่ในใจคิดอีกแบบนั้น
ยิ่งนีบวันยิ่งแนบเนียน
สันดานเสียอย่างนี้ ถึงได้ไม่อยากจะคบใคร
สงสารคนใหม่ ๆ ที่เข้ามา
และสงสารคนเก่า ๆ ที่ยังยอมคบกันอยู่
เพราะไม่ใช่คนที่ดีเลยจริง ๆ
แต่การอยู่คนเดียวมันก็ทำให้ทรมานมาตลอด
ถึงจะพยายามขนาดไหนก็ตาม
แต้งก์ ถ้าเมิงทิ้งกรูไป กรูคงอยู่อย่างทรมาน
เพราะในโลกนี้จะมีใครที่เข้าใจกรูได้ดีเท่าเมิง
ไม่มีอีกแล้ว
~* SaraPaN *~&~* I-WaP *~
