สันดานเสีย
เรื่องที่ปวดใจ
ตอนนี้ดูเหมือนชีวิตจะหม่น ๆ
เหมือนมีเฆมฝนมาคลุม ๆ อยู่บนหัว
ฟ้ามันไม่กระจ่างซะทีเนอะ
เรื่องที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ
ถึงจะรู้ดีทุกอย่าง
แต่ก็ยังยอมรับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้ซะที
และเพราะสิ่งนั้น ทำให้ทุกอย่างมันอึมครึม
พยายามเป็นคนที่ไม่เอาแต่ใจ
มองข้ามสิ่งที่แย่ ๆ ไป
แต่สันดานคนไม่ใช่เปลี่ยนได้ง่าย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่
ก็ยิ่งทำให้ใจมันเฉาลงไปทุกทีเท่านั้น
จนคิดอยู่หลายครั้งว่า
จะกลายเป็นคนเย็นชาแล้วจริงหรอ??
กับการเลือกที่จะไม่ใส่ใจใครอีกต่อไป
จะไม่ทำเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของเราอีกต่อไป
ที่จริงแล้ว กลับกลายเป็นคนที่นิสัยแย่ลงไปอีก
บางครั้งก็เกลียดตัวเองที่ช่าง มารยา ซะเหลือเกิน
การแกล้งทำในสิ่งที่ดีแต่ในใจคิดอีกแบบนั้น
ยิ่งนีบวันยิ่งแนบเนียน
สันดานเสียอย่างนี้ ถึงได้ไม่อยากจะคบใคร
สงสารคนใหม่ ๆ ที่เข้ามา
และสงสารคนเก่า ๆ ที่ยังยอมคบกันอยู่
เพราะไม่ใช่คนที่ดีเลยจริง ๆ
แต่การอยู่คนเดียวมันก็ทำให้ทรมานมาตลอด
ถึงจะพยายามขนาดไหนก็ตาม
แต้งก์ ถ้าเมิงทิ้งกรูไป กรูคงอยู่อย่างทรมาน
เพราะในโลกนี้จะมีใครที่เข้าใจกรูได้ดีเท่าเมิง
ไม่มีอีกแล้ว

