Storythai

การเป็นคนที่ไม่คิดมาก

ที่จะไม่ฟุ้งซ่าน

คนที่อยู่แต่กับปัจจุบัน

และเห็นเรื่องราวในอดีตผ่านไปและยิ้มอย่างสวยงาม

จนตอนนี้ก็ยังทำไม่เคยได้

การไม่ยึดติดเป็นสิ่งที่ดี

บางทีสิ่งที่เคยพูดปลอบใจใครต่อใครมากมาย

มันไม่สามารถเอามาใช้ได้กับชีวิตตัวเองเลย

การเอาแต่ร้องห่มร้องไห้

และคิดซ้ำไปซ้ำมามันไม่ช่วยอะไรได้เลย

มีแต่จะทำให้เสียใจมากขึ้นเท่านั้น

แผลที่รังแต่จะใหญ่ขึ้นไปเรื่อย ๆ

ดูยังไงก็คงรักษาไม่ได้ซะที

การสนุกกับเพื่อนอีกมากมาย

ก็ไม่แทนสิ่งเดิม ๆ ได้เลย

ยิ่งคิดว่า เค้าคงมีความสุขมากกว่าการได้อยู่กะเรา

ยิ่งทำให้รู้สึกแย่ และดีใจแทนในเวลาเดียวกัน

แต่พอคิดว่าเค้าคงไม่อยากจะมาเจอและไม่อยากคุย

ก็ยิ่งทำให้เสียใจมากขึ้นไปอีก

หนึ่งปีนี้อะไรเปลี่ยนไปมากมาย

คนที่รักมากจนตอนนี้คงจะไม่รักเราอีกต่อไป

แค่คิด ทำใจไม่ได้จริง ๆ