ตอนนี้ดูเหมือนชีวิตจะหม่น ๆ

เหมือนมีเฆมฝนมาคลุม ๆ อยู่บนหัว

ฟ้ามันไม่กระจ่างซะทีเนอะ

เรื่องที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ

ถึงจะรู้ดีทุกอย่าง

แต่ก็ยังยอมรับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้ซะที

และเพราะสิ่งนั้น ทำให้ทุกอย่างมันอึมครึม

พยายามเป็นคนที่ไม่เอาแต่ใจ

มองข้ามสิ่งที่แย่ ๆ ไป

แต่สันดานคนไม่ใช่เปลี่ยนได้ง่าย

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

ก็ยิ่งทำให้ใจมันเฉาลงไปทุกทีเท่านั้น

จนคิดอยู่หลายครั้งว่า

จะกลายเป็นคนเย็นชาแล้วจริงหรอ??

กับการเลือกที่จะไม่ใส่ใจใครอีกต่อไป

จะไม่ทำเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของเราอีกต่อไป

ที่จริงแล้ว กลับกลายเป็นคนที่นิสัยแย่ลงไปอีก

บางครั้งก็เกลียดตัวเองที่ช่าง มารยา ซะเหลือเกิน

การแกล้งทำในสิ่งที่ดีแต่ในใจคิดอีกแบบนั้น

ยิ่งนีบวันยิ่งแนบเนียน

สันดานเสียอย่างนี้ ถึงได้ไม่อยากจะคบใคร

สงสารคนใหม่ ๆ ที่เข้ามา

และสงสารคนเก่า ๆ ที่ยังยอมคบกันอยู่

เพราะไม่ใช่คนที่ดีเลยจริง ๆ

แต่การอยู่คนเดียวมันก็ทำให้ทรมานมาตลอด

ถึงจะพยายามขนาดไหนก็ตาม

แต้งก์ ถ้าเมิงทิ้งกรูไป กรูคงอยู่อย่างทรมาน

เพราะในโลกนี้จะมีใครที่เข้าใจกรูได้ดีเท่าเมิง

ไม่มีอีกแล้ว

แง้ว ๆๆๆๆๆ

เป็นการทำงานที่สบายแต่เครียด

วันนี้กดดันตัวเองจนอยากจะร้องไห้

ยิ้มไม่ออกจริง ๆ แหละวันนี้

ยิ่งเจอไอ้พวกผู้ร่วมงานที่ทำตัวน่ารำคาญด้วยแล้วเนี่ย

อยากจะบ้าตาย

เกลียดแบบนั้นก็จะได้แบบนั้นจริง ๆ แหละ

เซ็ง สุขภาพจิตย่ำแย่

กดดัน โอ๊ย ๆๆๆๆ ปวดหัว

ทิ้งท้าย

ตอนนี้ใครสนใจจะทำประกันชีวิตบอกเลย

จะบอกว่า กำไรจริง ๆ ไม่ได้โม้

สงสัยว่าเกราะที่พยายามจะสร้างขึ้นมา

ที่จริงแล้ว มันดีแน่หรอ

ที่จริงแล้ว อุ้มได้กลายเป็นคนเย็นชาไปแล้วรึป่าว

อุ้มจะไม่ใช่คนที่ร่าเริงแบบเดิมแล้วหรอ

ที่จริงแล้วสิ่งที่ทำเพื่อที่จะทำให้ตัวเองไม่ต้องเจ็บอีก

มันดีแล้วจริง ๆ หรอ

ใคร ๆ ก็ต้องการความรักนินา

แต่ทำไมถึงพยายามจะทำแบบนี้อีกล่ะ

แต่เพราะ ไม่อยากจะเจ็บจนร้องไห้อีกต่อไปแล้ว

ถึงได้พยายามที่จะทำแบบนี้ไม่ใช่หรอ

หรือว่าเราจะมีทิฐิมากเกินไป

ที่เราทำอยู่ทุกวันนี้ มันถูกต้องจริง ๆ ใช่ไหม??

เรื่องที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็คือ

เพื่อน ๆ ที่น่ารักที่ทำให้รู้ว่ายังรักเราจริง ๆ

เป็นเรื่องที่ดี ที่คิดถึงเรา

สิ่งดีดีเหล่านี้ ต้องเก็บเอามาเป็นแรงใจ

เวลาที่กำลังแย่ก็จะเก็บเอามาย้ำเตือนตัวเอง

ว่ามีสิ่งดีดีอีกอย่างที่ยังอยู่กะเรา

และคงจะอยู่ตลอดไป

คราวนี้จะแย่อีกหรือไม่ ??

เหอะเหอะ คาดว่าคงไม่นะ

เพราะครั้งนี้เราจะไปอยู่กะเพื่อน

เพราะครั้งนี้จะไม่ต้องอยู่คนเดียวให้ฟุ่งซ่าน

เพราะครั้งนี้จะมีคนพูดเยอะมาเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

ครั้งนี้คงจะไม่แย่แล้วล่ะ

ที่จริงก็สมควรจะไม่เป็นไรแล้วล่ะ

สมควรจะเป็นอย่างนั้นได้แล้ว

เฮ้อ!!

สู้ต่อไปเนอะอุ้ม ไม่ช่วยตัวเองแล้วใครจะมาช่วยเราว่ะ

ตอนนี้ขอเอาตัวเองเป็นแม่ที่ติดลูก ๆ เถอะนะ

ไม่ไหวเหอะ จะตายเอา

ลุ้นกะลูก ๆ ทุกคนแบบไม่มีลำเอียงเลยจริง ๆ

ทำได้ไงฟระ เอาเป็นลูกแล้วเหอะ

โอยยยย อุ้มแย่แล้วค๊าบบบบบ

ยูไดค๊าบบบบบ ถูกลูกจู่โจมค๊าบบบบ

มาช่วยเอาอุ้มหลุดออกไปที อยากติดดยูไดบ้าง มาให้ติดทีเถอะนะ

ฮืออออออ

เมื่อหลายวันก่อน

กลายเป็นเด็กมีปัญหา

ที่เค้าบอกกันว่า เห็นเรื่องที่แย่ ๆ แล้วจุกน่ะ

ได้รู้สึกและ

รู้แล้ว ว่าคำว่ารู้สึกจุกมันเป็นยังไง

คำที่ว่าหน้าชา ตัวชา มือเท้าเย็น

มันเป็นยังไงน่ะ รู้ซึ้งเลย

ตลก!!!

มันเป็นเรื่องตลกที่ทำให้แทบจะร้องไห้

มือสั่น ปากสั่น ไปหมด

อยากจะวิ่งหนี หรือไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

แต่ก็ทำไม่ได้

เรื่องตลก ที่ไม่ตลกเลยสักนิดเดียว

บางที นี่คงเป็นการบอกอะไรให้รู้ว่า

เรามันไม่มีความหมายอะไรหรอก

ไม่มีเลยจริง ๆ นั่นแหละ

และหลังจากนั้นก้ได้รู้อะไรบางอย่างจากเพื่อนคนนึง

ว่าจริง ๆ แล้วเราก็คงจะเป็นแค่คน ๆ นึง เท่านั้นแหละ

ทั้งที่รู้ทั้งรู้ ทั้งที่คิดได้ตั้งนานมากแล้ว

แต่คงต้องยอมรับให้ได้ซะทีเนอะ

ทั้ง ๆ ที่รักมากจริง ๆ

แต่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

ยูไดอุ้มเสียดายเวลาที่ผ่านมา

อยากรู้...แต่ไม่อยากถาม

อบากบอก...แต่พูดไม่ถูก

เคยเป็นกันบ้างไหม

เพราะมัวแต่ใช้คติที่ว่า ถ้าเค้าอยากจะบอกอะไรเรา

เค้าก็จะบอกเอง แต่ถ้าเค้าไม่อยากจะบอก ก็เรื่องของเค้า

สิทของเค้าที่จะไม่เล่า หรือ บอกให้เราฟัง

เพราะคิดและทำแบบนั้นมาตลอด

ก็เลยไม่เป็นคนขี้จุกจิก เพราะจะไม่ถามถ้าไม่อยากบอก

แต่ใครจะรู้ ว่าจริง ๆ ที่ดูอาจจะไม่สนใจเรื่องอะไรของใคร

ที่จริงน่ะ เป็นห่วงแล้วก็มีเรื่องที่อยากจะถามเต็มไปหมด

แต่ก็นั่นล่ะ เพราะเป็นคนที่ไม่ชอบถามมาแต่แรก

พอมาตอนนี้ถึงได้ถามไม่ออก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากมากเลยอ่ะ

กลายเป็นคนที่ทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจไปหมดทุกอย่าง

น่าเบื่อที่สุด

ตอนนี้อยากมีแควนนนนนน

อยากมีคนคอยมาเป็นห่วงเป็นใย

อิจฉาคนที่เค้ารักกันจังเลย วุ้ย ๆ

ยิ่งอ่านเรื่องโน้นเรื่องนี้ เรื่องที่เค้ารักกัน

ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ตางี้ร้อนผ่าวเชียวแหละ

ก็อยากจะรักใครเค้าบ้าง

ทำยังไงดีน้อ  รักยากแบบเราเนี่ย

งาบ ๆๆๆๆ

รู้แต่ตอนนี้อิจฉา ๆ คนที่เค้ารักกันจังเลย

สวรรค์ที่จริงแล้ว เนื่อคู่ของหนุเค้ากลายเป็นเกย์แล้วใช่ไหมค่ะ

หรือว่าเค้ายังไม่มาเกิด ตอนนี้ถึงได้โสดจังเลยยยยยยยยยยยย

นอนไม่หลับ ทำยังไงก็ไม่หลับ

มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาในความคิด

เหมือนภาพในหนังที่ที่ภาพโน้นภาพนี่ ตัดไปตัดมา

เต็มไปหมดในหัว

ตอนนั้นรู้แล้วว่าตัวเองกำลังแย่

แย่มากจริง ๆ น่ะแหละ

ความเจ็บปวด เสียใจ ผิดหวัง

เรื่องแย่ ๆ มันถาโถมเข้ามาหมด

หยิบมือถือโทรหาเพื่อนที่รักและเข้าใจเรามากที่สุด

แค่ได้ยินเสียงนิดเดียวเท่านั้นแหละ

น้ำตาร่วง

เรื่องราวทุกเรื่องที่แม้แต่ตัวเองก็ยังเรียบเรียงไม่ถูก

ทุกอย่างที่ตอนนั้นคิดได้

มันหลุดออกมาจากปากหมดเลย

ทั้งที่เป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป แต่กลับเล่ามันไปพร้อมกับน้ำตา

สะอึกสะอื้น เหมือนมันเป็นเรื่องที่แย่ซะเต็มที

แต่ป่าวเลย เพียงแต่จิตใจอ่อนแอ

ไม่ต้องการให้ใครมาพูดอะไรให้คิด เพียงแค่ต้องการเพื่อนที่มาพูดปลอบ

บอกแค่ว่า ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก

และเงียบฟังเรา

ร้องไห้จนต้องเอากล่องทิชชู่มานั่งกอด

เกิดมาไม่เคยต้องร้องกับเรื่องไร้สาระมากมายอย่างนี้เลย

ร้องเป็นชั่วโมง คิดแต่ว่าไม่อยากจะเป็นแบบนี้แล้ว

เมื่อไหร่จะหลุดออกจากตรงนี้ซะที

ทั้งที่รู้ว่าเพื่อนต้องทำงานแต่เช้าในวันต่อไป

แต่ก็ไม่อยากจะวาง แค่อยากให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน

แต่จะทำอะไรได้ล่ะ ต้องตัดใจวางสายไปซะเอง

เคยเป็นกันบ้างไหมน่ะ

ท้อแท้ 

ไม่เคยคิดเลยว่าความรู้สึกนี้มันจะกัดกล่อนกันได้มากขนาดนี้

ต่อไปก็จะลุกขึ้นสู้ใหม่

จะปากกัดตีนทีบ ไม่ท้อง่าย ๆ แบบนี้อีกแล้ว

ขอบคุณแต้งก์เพื่อนรัก ที่ไม่ว่ากันเลยสักคำ

มีแต่ช่วยหาทางออกให้ พูดในสิ่งที่อยากจะฟัง

เข้าใจที่เราเป็นเรา

ถ้าไม่มีเมิง ชีวิตกรูคงแย่ ขอบคุณจริง ๆ

ที่ช่วยใส่ใจกรูแค่ตอนที่กรูโทรไปก็พอ เหอเหอ

เพราะหลังจากนั้นเมิงช่าง ไม่สนใจกรูเหมือนเดิม 55+

ขอบคุณบี ที่รับฟังและอยู่เป็นเพื่อนกัน

และไปเที่ยวกับคนใบ้คนนึง

ตอนนั้นถึงยังไงก็ ร่าเริงไม่ออกจิง ๆ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาสนุก

ขอบคุณที่ไปวัดด้วยกันทั้งที่ไม่อยากไปรึป่าว

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ขอบคุณบิ๋ม ทั้งที่เหนื่อยจากงานมาแท้ ๆ

ก็ยังจะมาหา มาอยู่ด้วยกันให้สบายใจ

การที่บิ๋มไม่ถามอะไรเลย และคอยเล่าโน้นเล่านี่ให้ฟัง

มันทำให้อุ้มหยุดคิดฟุ้งซ่านได้เยอะเลย

การตั้งใจจะมาหากัน แค่นั้นก็รู้สึกดีจนทำให้อุ้มน้ำตาไหลแล้ว

ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรอีกมากมายเท่าไหร่

แต่ก็จะไม่ลืมว่า วันนึงที่เราเคยย่ำแย่มากมายครั้งนึง

ยังมีเพื่อนที่รัก ตั้งสามคน ที่ยังอยู่กับเรา ถึงแม้จะเต็มใจหรือไม่ก็ตามที

ต่อไปจะเข้มแข็งให้มาก

ไม่อ่อนแอแบบนี้ง่าย ๆ อีกแล้ว